Για την ελληνική αριστερά…

Αυτή η ιστορία με τον ανταγωνισμό των αντιπολιτευτικών κομμάτων ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝ καλά κρατεί και είναι ό,τι πρέπει για να μας τσιτώνει τα νεύρα και να κουμπωνόμαστε… Άρχισε δε να κάνει την εμφάνισή του και ένας εκνευρισμός που μπορεί (με το κατάλληλο κλίμα) να απλωθεί παραπέρα. Η ημέρα της πρωτομαγιάς έδωσε ένα τέτοιο δείγμα αρνητικό και μελαγχολικό, αφού αρπάχτηκαν στα χέρια σύντροφοι από τη μια, σύντροφοι από την άλλη, και αν ήταν και οι του ΚΚΕ, θα υπήρχαν και σύντροφοι από τρίτη πολιτική πλατφόρμα (sic).
Κάποιος θα πρέπει να τραβήξει το αφτί σε αμφότερες τις συντροφικές πλευρές και να τους συστήσει ηρεμία και προσήλωση σε άλλους στόχους και όχι σε ψευτολεονταρισμούς και πολιτικά νταηλίκια που το μόνο που πετυχαίνουν είναι να κάνουν τον κόσμο να αηδιάζει από τέτοια πολιτική συντροφική αντιπαράθεση…
Τα μαντάτα από το ευρωπαϊκό μέτωπο της αριστεράς δεν είναι τα καλύτερα. Η (ακρο)δεξιά στροφή των χωρών λέει τόσα, όσα ολόκληρες θεωρίες δυσκολεύονται να διδάξουν. Ιταλία – Γαλλία – Γερμανία – Αγγλία και πρώην ανατολικές χώρες, έχουν βγάλει τα σουβλερά εθνικιστικά κρυφοφανερά φασίζοντα δόντια τους. Ο υπερσυντηρητισμός έχει απλωθεί σε μορφές τρόπου ζωής, ντυσίματος, σε όρια φτώχιας, σε πληθωριστικό χρήμα, σε μαύρο χρήμα, σε καραμπινάτες λαμογιές, σε αυτοκτονίες, σε πορνεία, παιδεραστία, ναρκωτικά, νέα τζάκια και άλλα πολλά.
Ίσως η πολιτική θα μπορούσε ακόμα να παίξει έναν ισορροπιστικό ρόλο στην ανάπτυξη των ιδεών και των αιτημάτων, αρκεί να ληφθει υπ’ όψη πως οι άνθρωποι (οι κοινωνίες) κατά βάθος αναζητούν μια ανθρώπινη δικαιοσύνη και έναν διαφορετικό ουμανιστικό πολιτισμό. Πού θα τον βρουν; Ποιος θα τους τον προσφέρει; Κανείς άλλος θα έλεγα, παρά μόνο οι οργανωμένες πολιτικές ομάδες ή κόμματα που, όμως, οσφρύζονται, ανιχνεύουν, αναζητούν, προσπαθούν να διαμορφώσουν μια εναλλακτική πρόταση για να βγούμε από τα χίλια αδιέξοδα που έχουμε εγκλωβιστεί ως κοινωνία.
Οι ανταγωνισμοί και τα ντηλίκια των δυο κομμάτων πάει να μου θυμίσουν Ολυμπιακό – Παναθηναϊκό και κάτι τέτοιο εκτός από απεχθές, είναι και πέρα από κάθε …αριστερή αντίληψη και αισθητική. Η ηγεσία των δυο αυτών κομμάτων υποτίθεται πως διαθέτει νέους πολιτικούς αρχηγούς (Γ. Παπανδρέου – Α. Τσίπρας). Θα ήταν αποκρουστικό το θέαμα να βλέπουμε τα δύο κόμματα να κατινίζουν μεταξύ τους και να συρρικνώνεται η όποια αξιοπιστία τους έχει ακόμα απομείνει. Εάν ξοδέψουν την πολιτική άμιλλα στις παλικαριές και στον πολιτικό τσαμπουκά, θα είναι οι κύριοι υπεύθυνοι της πολιτικής εξαφάνισης της ελληνικής αριστεράς (όποιας τέλος πάντων θεωρείται πώς και ποιος την εκπροσωπεί ).

(από τις εφημερίδες της πρωτομαγιάς 2008, στις 5/5/08 )

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Καταχωρήσεις πριν από 4/2010. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s