Εμπρός, να πιάσουμε τον Μάη (του ’68 )

Τώρα τον Μάϊο, που η βενζίνη είναι σαν το κατοχικό δυσεύρετο ψωμάκι, τώρα που λίγο πριν εθεάθησαν σε σύντομο χρόνο όλοι αυτοί οι ανεκδιήγητοι (Μπερλουσκόνι, Αλεμάνο, Ιταλικός εκφασισμός, κατινιές του Σαρκοζί) μαζί με ακραίες δεξιόστροφες πολιτικές της Ευρώπης. Τώρα που και η χώρα γεύεται την κρίση του δικομματισμού και την υποβόσκουσα υπεροψία της αριστεράς με αντιφατικές δηλώσεις πρωτοκλασσάτων ονομάτων. Τώρα τον Μάη, που παντός είδους λουλούδια ανθίζουν, μας ήρθανε και οι επέτειοι (πριν λίγο η 21η Απριλίου, τώρα ο «Γαλλικός Μάης» και ό,τι εν πάση περιπτώσει έγινε τότε, που το ονομάσανε και «επανάσταση»). Τώρα λοιπόν, με μια δύσφορη περιρρέουσα ατμόσφαιρα και με το καλάθι των νοικοκυραίων να λιγοστεύει και την ανεργία να χτυπάει βαθύ κόκκινο, με τόσα και τόσα πληθωριστικά προβλήματα, με εθνικές πωλήσεις και φανερές λαμογιές ΟΤΕ, Σήμενς, θέλουμε να «θυμηθούμε» τον Μάη του ’68! Να κάνουμε απολογισμούς και επανεκτιμήσεις του τότε. Ενός παρελθόντος που πέρασε στη συλλογική μνήμη ως ιστορικό παράδειγμα αντίδρασης σε παλαιά μοντέλα διοίκησης και διαχείρισης. Ως και ο Μητσοτάκης (μπρρρρρ) έκανε ετούτες τις μέρες τον απολογισμό του και «θυμήθηκε» για να μας πει το πώς ήταν η πραγματική ιστορία του παλατιού, της τότε δημοκρατίας (αλίμονο), καθώς και το τι είχε πει, τι είχε κάνει, τι του είχαν πει, τι είχαν κάνει… Να μάθουμε τέλος πάντων απ’ αυτόν τον έντιμο (?) πολιτικό άνδρα τις πραγματικές αλήθειες ώστε να αποκατασταθεί η ιστορία (Ω ιμαί!!!)
Πώς να ξεφύγεις λοιπόν και από πού; Σαν τα ποντίκια στη φάκα έχουμε πιαστεί και ροκανίζουμε το τυράκι πριν την καταστροφή.
Άντε να θυμηθούμε τον Μάη για να ξαναζωντανέψουν νεανικές μνήμες και παλαιοί ηρωισμοί κάποιων από εκείνους τους ηγέτες που τώρα πολλοί απ’ αυτούς μεταλλάχτηκαν από θύματα σε θύτες και κάνουν την αδρεναλίνη να πετάγεται στα ύψη.
Και οι τέχνες; Ψάχνω να βρω τις τέχνες που εξελίχτηκαν από τότε και διαμορφώθηκαν κάπως διαφορετικά, δηλαδή κράτησαν τον σπόρο της επανάστασης, της ανατροπής, της ελευθερίας, του Σοσιαλισμού και της δημοκρατίας. Πούντο; Πούντο το δαχτυλίδι;
Εδώ, τώρα ο σοσιαλισμός εκπροσωπείται από ακατάλληλες δυνάμεις, η αριστερά είναι μεθυσμένη από τα ευνοϊκά γκάλοπς, η δημοκρατία είναι καραμανλικού τύπου και η ελευθερία έχει ελεγκτές τους ασφαλίτες της καταστολής των μεταναστών…
Τα βλέπω όλα γκρίζα; Ίσως είμαι στα κάτω μου αλλά, σας παρακαλώ σύντροφοι κάθε πλευράς, εξηγήστε μου τι ήταν ο Γαλλικός Μάης και γιατί τον …θυμηθήκαμε στο TaR; Αριστερίστικη έπαρση ή να καλοπιάσουμε το πόπολο και την διαδικτυακή μας πελατεία;
Δώστε μου λίγο φως, χριστιανοί…

(στις 13/5/08, από τα διάφορα αφιερώματα… )

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Καταχωρήσεις πριν από 4/2010. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s