Η κυρία Άλκηστη Πρωτοψάλτη.

Το ξεκατίνιασμα του Δημήτρη Κανελλόπουλου στην Άλκηστη Πρωτοψάλτη σήμερα στην Ελευθεροτυπία, δεν ήταν αρκούντως σκληρό και το χρώσταγε στην κυρία τουλάχιστον ένας δημοσιογράφος από σοβαρή εφημερίδα. Δεν είναι η συμμετοχή της σε διαφημίσεις καθαυτές που ενοχλούν. Υπάρχει ούτως ή άλλως η εποχή των διαφημίσεων και θα ήταν αφελές να πούμε πως οι καλλιτέχνες ΔΕΝ θα πρέπει να ενδίδουν σε τέτοια μέσα που σου αποδίδουν πολλά λεφτά, εύκολα όμως διασύρουν την προσωπικότητα. Το θέμα -θέαμα όμως της Πρωτοψάλτη, από πολύ καιρό τσιτώνει τα νεύρα μας διότι δείχνει μια τραγουδίστρια που έχει συνθηκολογήσει ακόμα και με τον διάβολο προκειμένου να κάνει χοντρές μπίζνες, μέσω ενός αισθητικού αμοραλισμού που έχει καταντήσει αηδιαστικός.
Ασφαλώς και ο καθείς μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Δικό του είναι το όνομα, άμα θέλει το ξεφτιλίζει ή το προστατεύει, ανάλογα με τη διάθεσή του, αλλά, οι γνωστοί τραγουδιστές θα περιμέναμε πως μαζί μ’ αυτούς δεν θα διασύρεται και το ρεπερτόριο που ερμήνευσαν στο παρελθόν και συνδεθήκαμε κι εμείς μαζί του. Η περίπτωση της κυρίας είναι παράδειγμα για να διδάσκει κανείς το πώς ένας άνθρωπος μπορεί να βγάζει τα μάτια του με τα ίδια του τα χέρια. Θέαμα –κατάσταση αποκρουστική.
Οι συμβάσεις με τις εταιρείες τηλεφώνου και με τις τράπεζες, φουσκώνουν τις καταθέσεις αλλά αναποδογυρίζουν το πρόσωπο. Υπάρχουν παραδείγματα πλείστα που άλλαξαν στο πέρασμα του χρόνου, κι έτσι, η σωτηρία της ψυχής (που είναι πολύ μεγάλο πράγμα) γίνεται μόνο όταν προστατεύεις τον εαυτό σου από την παμφαγία, από την βουλιμία, από την λαιμαργία και από την τυφλή κερδοσκοπία, τόση που μας κάνει εμάς τους απ’ έξω, να αντιλαμβανόμαστε αργά πως η κυρία, μας έλεγε τόσα χρόνια ψέματα και χρησιμοποιούσε ένα συναίσθημα προσποιητό, τόσο ώστε να μας ξεγελάει κάθε φορά. Δεν λέω, είναι κι αυτό μια ικανότητα και λυπάμαι που κι εγώ έπεσα θύμα ενός (όπως αποδείχτηκε) ψεύτικου συναισθήματος. Ή όχι;
Είναι απίστευτη η κακογουστιά και το κιτς στα πεπραγμένα που έκανε το τελευταίο διάστημα. Είναι η εποχή της ξεφτίλας και η κυρία συμμετέχει δίχως κανένα απολύτως ηθικό πρόβλημα. Εξ’ άλλου, το τελευταίο, πολλοί το εμίσησαν, το χρήμα ουδείς…
Τώρα, ο Δ. Κανελλόπουλος μιλάει για «καλλιτεχνικό ξεπεσμό» και για «μετάλλαξη» < http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=4820784 > Εγώ θα προσέθετα για προσβολή στοιχειωδών κανόνων τραγουδιστικής –καλλιτεχνικής δεοντολογίας. Μην το ψάχνετε, δε θα το βρείτε αυτό το τελευταίο σε κανένα κιτάπι. Έτσι μού ‘ρθε, για να προσθέσω κι εγώ την οργή μου σε αυτό το δήθεν καλλιτεχνικό τερατούργημα της αδίσταχτης κυρίας που βάλθηκε να μας τρελάνει όλους από τον λαϊκισμό της που συνεπαίρνει αντίστοιχους αφελείς, που φαντασιώνονται πως το ελληνικό τραγούδι έχει και αυτόν τον κλάδο…

(από την Ελευθεροτυπία, στις 22/4/08 )

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Καταχωρήσεις πριν από 4/2010. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s