Η ντροπή της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Το ξύλο της αρκούδας στα Πανεπιστήμια από πολύχρωμους (πολιτικά) τραμπούκους. Από λογής –λογής μπάτσους που -πλέον- έτσι μπορούμε να τους ονομάζουμε, ανεξάρτητα αν βρίσκονται (οι αχρείοι) σε διάφορες κομματικές νεολαίες. Οι ειδήσεις και το θέαμα μέσα στους κόλπους της παιδείας, μας δημιουργούν τόση δυσφορία, ώστε να μας προκαλεί αποστροφή. Ο χτυπημένος Πρύτανης του Αλεξάνδρειου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης και κάποιοι από τους δαρμένους υπαλλήλους της Πρυτανείας, δείχνουν πως η βαθύτατη κρίση σε ολόκληρο το πολιτικό και εκπαιδευτικό σύστημα, περιέχει μεγάλες δόσεις κυρίως βίας και παραμόρφωσης κάθε έννοιας εκπαιδευτικής κοινότητας.
Εάν το κρίσιμο αυτό θέμα βρίσκεται σε τέτοια κρίση (Παιδεία -Πολιτική), τότε όλα και όλοι, είμαστε ακατάλληλοι να συμβάλουμε επαρκώς για να στοιχειοθετήσουμε μια κοινωνία με στοιχειώδεις κανόνες.
Η κορυφή του παγόβουνου, είναι το ίδιο το πολιτικό σύστημα που επιτρέπει να γεννιούνται τέτοιοι και τόσοι μύκητες μέσα σε μια νοσηρότατη δημοκρατία, όπως αυτή που βιώνουμε, που στηρίζεται σε μια σαθρή «οικοδόμηση» ενός μοντέλου ανάπτυξης μακριά, πολύ μακριά από οτιδήποτε το πνευματικό, μακριά από κάθε πολιτισμική ανάπτυξη.
Τα γεγονότα στα Πανεπιστήμια μας απομακρύνουν όλο και περισσότερο από τα συμπαθητικά ανακλαστικά μας προς τους υπάρχοντες κομματικούς σχηματισμούς, γιατί, απλούστατα, τις λύσεις, εκεί στις κεντρικές τους επιτροπές, δεν τις γνωρίζουν. Τις αγνοούν! Χρόνια τώρα, αφήνουν να σέρνονται τα προβλήματα. Από την άλλη, μια κυβέρνηση ακατάλληλη για οποιεσδήποτε παρεμβάσεις και μεταρρυθμίσεις, σε όλα τα επίπεδα. Ακόμα και στα στοιχειώδη. Και μια κοινωνία αδύναμη (έως και αδιάφορη) για να υποδείξει και να πιέσει…
Και πού θα πάει το πράγμα; Το θέαμα (και το θέμα) θα συνεχίσει να δείχνει, όχι πολίτες αλλά παντός είδους τραμπούκους. Ο καθένας από τη μεριά του θα σπάει, θα δέρνει και θα καταστρέφει όπου δη! Το τοπίο μέσα στην πανεπιστημιακή κοινότητα, όλο και θα μοιάζει κάτι σαν …Βαγδάτη μαζί με Βηρυτό. Κάντε μια βόλτα μέσα σ’ αυτές τις κοινότητες. Καμία νεολαία, στο πέρασμα των γενεών, δεν βρήκε τρόπους και διαδρομές για να φτιάξει ένα τοπίο που να θυμίζει πως οι χώροι των πανεπιστημίων είναι χώροι (υποτίθεται) της γνώσης και της καλλιέργειας…
Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι: Ντροπή!!!

(από τις εφημερίδες και τα άλλα μέσα, στις 30/5/08 )

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Καταχωρήσεις πριν από 4/2010. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s