Κρίση! Με πιάνει κρίση!

Αλήθεια, πώς μπορώ να αποτρέψω την κρίση (οικονομική- κοινωνική, κλπ) από το να κατακυριεύσει και να βυθίσει τον καθημερινό μου βίο; Να με κάνει να ζω κι εγώ σε κρίση;
Είναι –όπως και να το κάνουμε- δύσκολο, σε μια περίοδο που (δεν ξέρω για πόσα χρόνια), μας έχει επιβληθεί και θα καταπονεί την ψυχολογία της μάζας, δηλαδή, όλων εμάς που επί χρόνια ήμασταν άβουλοι θεατές ενός μονόπρακτου θεάτρου που έδειχνε πως το όλον θα έφτανε ως εδώ. Εμείς όμως (οι περισσότεροι από εμάς), αυτιστικοί και πλήρους ματαιοδοξίας, ονειρευόμασταν πως μια ενδεχόμενη κατάρρευση δεν θα γίνει τώρα που είμαστε εν ζωή, αλλά αργότερα, όταν θα αφορά ά λ λ ο υ ς
Τώρα, που όλα δείχνουν σκοτεινά και τα εμπόδια αξεπέραστα, τώρα που οι περισσότεροι νοιώθουν ανασφαλείς με την εργασία τους (ή σίγουροι για την ανεργία τους), ήρθε η στιγμή που αποδεικνύεται πως η χαπικοθεραπεία είναι αναγκαίο κακό… Ήρθε λένε η στιγμή που το σύνθημα είναι γεγονός: ¨ένα χάπι την ημέρα που την κρίση κάνει πέρα¨ Τι να κάνουμε; Να το υιοθετήσουμε λοιπόν; Να καταλήξουμε όλοι σε αντικαταθλιπτικά, ή να περιμένουμε από το κόμμα (οποιοδήποτε κόμμα) να μας κάνει ενέσεις κουράγιου και αισιοδοξίας όπως τους παλιούς καιρούς;
Τώρα, καμία Παπαρήγα, κανένας Τσίπρας, κανένας Αλαβάνος (μπρρρρρρ), κανένα τσιτάτο από εκείνα τα σκεπασμένα από τη σκόνη του χρόνου, δεν μας πληροφορεί για το ξεπέρασμα της κρίσης. Πρωτίστως όμως της δικής μας κρίσης που βρίσκεται πλέον σε μια μέγγενη και απειλεί να μας συνθλίψει με την περιρέουσα ατμόσφαιρα να σκοτεινιάζει το παρόν (μου) και το μέλλον (μου).
Τώρα, ο καθείς ας βρει τον τρόπο για να γλυτώσει από την παράκρουση και να ξεδώσει μέσα από τη μουσική, τις τέχνες, την έρευνα, τις παρέες, το ποδόσφαιρο, το φλερτ, κλπ. Ας συρρικνώσει τα ανοίγματά του και να γυρίσει στα παλιά. Τότε που οι μόδες και οι ¨ανάγκες¨ δεν απαιτούσαν τόσο χρήμα, τόσο τρέξιμο, τόση αγωνία, τόση απομόνωση. Τότε που ο κόσμος μπορούσε και ισορροπούσε την προσωπική του είσπραξη με την κατανάλωση, τότε που ο ίδιος ο τρόπος ζωής έκανε τον κόσμο να επικοινωνεί και να χαίρεται περισσότερο.
Τώρα, με τα ΜΜΕ να μας ¨δέρνουν¨ καθημερινά και να μας τρομοκρατούν, έχουμε ανάγκη από επανατοποθέτηση σε όλα! Στα μικρά και τα μεγάλα της ζωής.
Ας δούμε τον κόσμο αλλιώς. Μπορούμε;

(από την πραγματικότητα των ημερών…) 26/4/2010

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s