Σύνθημα σε τοίχο…

Σύνθημα σε τοίχο…

Το σύνθημα γραμμένο στον τοίχο έγραφε:

Η ΤΕΧΝΗ ΠΕΘΑΝΕ. ΜΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΤΕ ΤΟ ΚΟΥΦΑΡΙ ΤΗΣ.

Υπερβολή κάποιου ανατροπέα- επαναστάτη- αναρχικού;

Ας μην το υποβαθμίσουμε. Τα συνθήματα αυτά δεν γράφονται στην τύχη. Είναι –κατά έναν τρόπο- απόσταγμα οργισμένων σκέψεων και –σας ομολογώ πως- δεν το βρίσκω άστοχο… Απεναντίας, οι περισσότεροι διαπιστώνουμε, όλο και περισσότερο πως η εποχή του άκρατου- τυφλού καταναλωτισμού, σπρώχνει, ωθεί τους ανθρώπους να καταναλώνουν έργα τέχνης που έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους. Αυτά τα δημιουργήματα που τα βλέπουμε άλλοτε σε μορφή ταινιών, video, άλλοτε τα ακούμε σε μορφή ηχογραφήματος σε ψηφιακό δίσκο, τις περισσότερες φορές με κουρασμένες- ανιαρές μουσικές, ή σε συναυλίες με επαναλαμβανόμενη ροή, μας δείχνουν πολλές φορές πως δεν φυσάει κανένα αεράκι ανανέωσης…

Θαρρείς και έπαψαν να κατατίθενται νέες φρέσκιες ιδέες, να επανατοποθετηθεί η φόρμα, να πάψουν οι παλιές συνταγές, να αντικατασταθούν με νεότερες.

Πάρετε παράδειγμα την εφιαλτική επανάληψη των θεαμάτων στην τηλεόραση. Στο πιο δημόσιο θέαμα. Πόση δυσκολία ανανέωσης κι εκεί που -υποτίθεται- θα έπρεπε να υπάρχουν πάντα οι εναλλακτικές ιδέες… Αντ’ αυτών, όλοι γνωρίζουν πως υπάρχει ένα κουρασμένο κοινό που αναζητάει (μπροστά σε κουρασμένα προϊόντα) αλλαγές δίχως να τις βρίσκει πουθενά.

Οι φιλόσοφοι συντείνουν στην άποψη πως ¨ότι δεν ανανεώνεται, πεθαίνει¨!

Όταν μια δημιουργία δεν γίνεται και αφορμή ανάπτυξης παράγωγων σκέψεων που θα οδηγήσει στο παρά πέρα, τότε αυτή η δημιουργία είναι γραφτό να εξαντλήσει και κατά συνέπεια να χάσει τα στοιχεία της σε εύλογο χρόνο. Να σκορπιστεί στους πέντε ανέμους… Πεθαίνει! Στο ξεκίνημα του 21ου αιώνα, τέτοια δημιουργήματα έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους.

Πολύ φοβούμαι πως ο ανώνυμος γραφιάς του τοίχου έχει δίκιο. Τώρα, είμαστε εμείς που καταναλώνουμε από το πρωί ως το βράδυ, τέτοια καλλιτεχνικά προϊόντα που έχουν κλείσει τον λειτουργικό τους κύκλο. Καταναλώνουμε δηλαδή το ¨κουφάρι¨ μιας τέχνης που θαρρείς και έπαψε να ενδιαφέρεται να επανατοποθετήσει σκέψεις και οράματα…

Χρειάζεται να εστιάσουμε την προσοχή μας πλέον προς ότι κρύβεται και όχι στα πολυδιαφημιζόμενα καλλιτεχνικά προϊόντα. Αυτά ταΐσανε επί δεκαετίες την κοινωνία. Καιρός είναι να ανακαλύψουμε εμείς τις τέχνες που δεν πέθαναν. Εκείνες που διατηρούν ακόμα όποιους χυμούς και δίνουν τη δυνατότητα να κρατάνε το ενδιαφέρον της κοινωνίας…

Νότης Μαυρουδής

(20/5/2010, με αφορμή, ένα σύνθημα σε τοίχο)


Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s