για να μη διασυρθούμε όλοι…

20-30 ΚΑΙ ΟΣΑ ΑΛΛΑ ΜΗΔΕΝΙΚΑ…

Άστραψε και βρόντηξε ο πρώην υπουργός κος Απόστολος Κακλαμάνης στη Βουλή και φώναξε χτυπώντας με θυμό τα χέρια στο έδρανο: ¨Όχι για 20-30 καθάρματα να θεωρούμαι ότι είμαι συνάδελφός τους¨!
Έχει δίκιο ο βουλευτής και πρώην πρόεδρος της Βουλής. Όμως , για προσέξτε τα νούμερα… 20-30! Μήπως λέτε λίγα πρόεδρέ μου; Το ίδιο λέμε όλοι, ο καθείς στο δικό του χώρο, αλλά δεν μιλάμε για 20-30. Εμείς (πιο ρεαλιστές) βάζουμε ένα, δύο ή τρία μηδενικά. Παραμένει όμως η φράση: ¨Όχι για (τόσα) καθάρματα να θεωρούμαι ότι είμαι συνάδελφός τους¨, που καταδεικνύει πως ο κάθε χώρος διαθέτει τα ¨καθάρματά του¨ και παίρνει σβάρνα ΟΛΟΥΣ!
Εάν το πρόβλημα (και τον προβληματισμό) τον μετακινήσω στο χώρο των ανθρώπων του τραγουδιού, θα επαναλάβω κι εγώ τη φράση του τέως υπουργού. Και, ασφαλώς δεν ξέρω πόσα μηδενικά να βάλω δίπλα στο 2, στο 3… Το θέμα είναι πως τώρα που δοκιμάζεται ο χώρος της νυχτερινής πίστας με το ανεξέλεγκτο και ακαταλόγιστο του μαύρου χρήματος, ολόκληρος ο χώρος του τραγουδιού έχει υποστεί (κάτι σαν) ηθική υποβάθμιση, με τη σημαία (και τον συμβολισμό) του Τόλη να κυματίζει ως προς τη φοροδιαφυγή.
Εάν κανείς ¨φωτογραφήσει¨ το χώρο του τραγουδιού και τους αφοσιωμένους γύρω από τον δημιουργικό του ρόλο, θα διαπιστώσει εργαζόμενους με συρρικνωμένο βαλάντιο. Εάν αυτή η ¨φωτογράφηση¨ επεκταθεί στους ανθρώπους της λόγιας μουσικής τέχνης (συνθέτες-ερμηνευτές οργάνων-φωνητικής τέχνης, διδασκόντων τη μουσική κ.α) εκεί θα διαπιστώσει την απόλυτη αντίθεση από τους εξαρτημένους του μαύρου χρήματος.
Δεν γνωρίζω την εξέλιξη των πραγμάτων πάνω στο θέμα της φορολογίας. Αυτό που φοβάμαι είναι η γενίκευση που συνήθως συμβαίνει με τα πρωτοσέλιδα επιγράμματα: ¨Όλοι τα πιάνουνε¨, ¨Όλοι είναι ίδιοι¨, ¨Οι καλλιτέχνες φοροδιαφεύγουν¨ και άλλα παρόμοια…
Πώς μπορεί κανείς να αποφύγει τέτοια λάσπη που έχει εγκατασταθεί στο κοινωνικό υποσυνείδητο; Αν κοιτάξουμε γύρω, το τοπίο των ωδείων είναι σαν την πόλη μετά από τυφώνα… Φτωχά, εγκαταλειμμένα  και έρημα. Πώς να λάβεις παρά του μη έχοντος; Οι συναυλίες πληρώνονται από καθόλου (το σύνηθες), έως στην καλύτερη περίπτωση να αγοράσεις καφέ και τσιγάρα. Τα ιδιαίτερα μαθήματα είναι δράση παλαιότερων χρόνων. Πώς συντηρείται η ζωή ενός μουσικού;
Ας το ψάξουν περισσότερο όσοι ενδιαφέρονται από τους υψηλά ιστάμενους. Πάντως , κι εγώ με τη σειρά μου θα επαναλάβω τη φράση Κακλαμάνη λίγο τροποποιμένη:
¨Όχι για 20-30 καθάρματα να θεωρούμαι ότι είμαι συνάδελφός τους και να μοιράζομαι τις παντός είδους ανομίες τους…¨!

Νότης Μαυρουδής
(27/5/2010, από τη δήλωση Απόστολου Κακλαμάνη στη Βουλή)

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s