Μίκης και τραγουδιστές.

ΣΟΥΜΑΡΙΣΤΑ 13
(Αλιεύοντας στο τοπίο, από δω κι από ‘κει…)

  • Κριτική ματιά δεν διαθέτω στην ποίηση ή μάλλον διαθέτω όση ο κάθε άνθρωπος. Και το λέω αυτό επειδή παραθέτω το βιβλίο ποιημάτων της φίλης μου Ράνιας Κιαγιαδάκη από το Ηράκλειο της Κρήτης, που περισυνέλλεξε ποιήματά της αφού πρώτα τα πέρασε από την μικρή τρύπα της βελόνας…
  • Αυτή η κριτική ματιά αναζητάει ερευνητικό βλέμμα και εξειδικευμένη οξυδέρκεια για να απλώσεις το φως πάνω στις λέξεις, στους συμβολισμούς και στις ανεπαίσθητες αποστροφές της νόησης.
  • Δεν ξέρω, αλλά νιώθω πως κάτι αντίστοιχο θα συμβαίνει και με την κριτική επί της Μουσικής. Μόνο που εκεί, πρυτανεύουν άλλοι ήχοι. Όχι εκείνοι των λέξεων αλλά των φθόγγων παιγμένων από τα δάχτυλα.
  • Άλλο να παίζεις μουσική και άλλο να την κρίνεις ενδελεχώς. Αντίστοιχα, άλλο να διαβάζεις ποίηση και άλλο να χρησιμοποιείς το εργαλείο της κριτικής.
  • Γνωρίζω πόσο ενδελεχής είναι η Ράνια Κιαγιαδάκη και πόσο διστακτική στο να παρουσιάσει κάτι δικό της,  παρ’ όλες τις παραινέσεις των φίλων της γύρω από τον γραπτό της λόγο.
  • Και τώρα, το ¨Καπνίζω άφιλτρα¨ (εκδ. Οσελότος, 2010) περιέχει 36 δουλεμένα ποιήματά της μπαίνοντας στη μεγάλη οικογένεια των ποιητών, καθ’ ότι η δημοσίευση της παρέχει αυτό το δικαίωμα…
  • Όχι πως οι ποιητές είναι μόνο όσοι έχουν τη δυνατότητα να δημοσιεύουν τον λόγο τους, αλλά η Ράνια, επί χρόνια δοκιμάζεται στην αγιογραφία (δηλαδή ασχολείται με τη λεπτομέρεια των πνευμάτων του παρελθόντος χρόνου) και έχει αφοσιωθεί κατά περιόδους με την πεζογραφία και το διήγημα.
  • Τον γνωρίζει το λόγο τον ελληνικό και πάντα καταφεύγει σ’ αυτόν και -όπως λέει- ¨εκδόθηκα¨, εννοώντας πως βγήκαν από μέσα της τα …αποθηκευμένα επί χρόνια ορατά και αόρατα, αφίνοντας να ελευθερωθεί αυτή η κραυγή που την φύλαγε μέσα της από τα γεννοφάσκια της…
  • Εγώ απλά θα αντιγράψω απόσπασμα από ένα σπαραγμό της: Ες αύριο λοιπόν

τα λυπημένα τραγούδια της αλητείας

-το μουσικό παράπονο του νταληκέρη

αφορισμένο από άμβωνα-

μη σωριαστούν στο πουθενά,

σωροί ευπρέπειας

κατάδικοι κι ερειπωμένοι,

σαν επιτάφιοι λίθοι

μακάριας νύχτας.

  • Και άλλα πολλά βαθειά περιέχει το βιβλίο της. Εγώ θα της ευχηθώ από καρδιάς¨Καλό δρόμο¨ σε μια πορεία που απαιτεί ¨να εκδίδεις¨ εσώψυχα και σπαραγμούς τέτοιους που να μας ταρακουνάνε από το βάλτωμα της ταραγμένης ζωής μας…
  • Ο Μίκης (Θεοδωράκης) γιορτάζει τα 85 του χρόνια και η στήλη δεν θέλει να είναι αδιάφορη σε έναν τόσο σημαντικό μουσουργό της μεταπολεμικής Ελλάδας.
  • Τα μηνύματα των γενεθλίων είναι πολλά και αυτονόητα. Απλώς εγώ -προσωπικά- φοβάμαι τη συναυλία που θα γίνει προς τιμή του στις 29/7, όταν διαβάζω τον αμέτρητο κατάλογο των ονομάτων που θα παρελάσουν για να συμπαρασταθούν…
  • Αν διαβάσατε τους συμμετέχοντες θα διαπιστώσατε πως όλα θα κινηθούν ως μπουλούκι αταίριαστο και η διεκπεραίωση θα γίνει με συνοπτικές διαδικασίες, δίχως καλλιτεχνικά κριτήρια.
  • Συνήθως μελαγχολώ (και θυμώνω) μπροστά σε τέτοιες πασαρέλες που δεν στέκονται με προσοχή στον τιμώμενο, αλλά σε μια επιπόλαιη παρουσίαση, απλώς ως συμπαράσταση ¨για τα μάτια του κόσμου¨. Και -βεβαίως- δεν αναφέρομαι σε παλαιότερους δοκιμασμένους με τον Μίκη τραγουδιστές, που το δικαιούνται, αλλά σε κατοπινούς, που όπως αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης, έρχονται να μπερδέψουν το τοπίο της ιστορικής αρμονίας…
  • Μέτρησα πάνω από 32 τραγουδιστές! Μέρα με τη μέρα, όλο και κάποιος άλλος θα προστίθεται… Πώς να έχει καλλιτεχνικό αποτέλεσμα μια τέτοια μάζοξη-συνάθροιση;
  • Του αξίζει του Μίκη μια απόλυτα καλλιτεχνική παρουσίαση. Διαθέτει έργο με σοβαρή εθνική μνήμη και ιστορία και αυτό θα έπρεπε όλοι να το λάβουν υπ’ όψη.
  • Τόσο οι οργανωτές, όσο οι συμμετέχοντες, ακόμα και οι οικείοι του, που όπως πάντα έχουν τον πρώτο λόγο στις αποφάσεις της όλης οργανωτικής και καλλιτεχνικής παραγωγής, αλλά που πολλές φορές κάνουν λάθος, πολύ λάθος κινήσεις…
  • Ο Λυκαβηττός ασφαλώς και θα γεμίσει και το πλήθος θα συγκινηθεί από τα πολλαπλά συναισθήματα που προκαλούν τα τραγούδια και η παρουσία αυτού του Νέστωρα του Ελληνικού πολιτισμού.
  • Μέρες που είναι ας δούμε και ας ακούσουμε την πιτσιρίκα (από Κορέα) που δεν έχω ιδέα πώς τη λένε και τι κομμάτι παίζει. http://www.wimp.com/northkorean/
  • Αυτό που βλέπω είναι -όντως- ένα ¨παιδί θαύμα¨ με τερατώδη και ευλύγιστα (για την ηλικία του) δάχτυλα.  
  • Θα τη συναντήσουμε ανάμεσα σε πλήθος από ¨παιδιά θαύματα¨ που μας εντυπωσιάζουν για την άνεση της τεχνικής, αλλά δεν ξέρω για πόσο χρόνο, αφού η δύναμη του ¨φαίνεσθαι¨ κατατρώγει τις περισσότερες φορές τη μουσική τέχνη.
  • Δεν χρειάζονται περισσότερο οι αυστηρότητες οι δικές μου. Η πιτσιρίκα με τη σιγουριά της τεχνικής, ούτε καν κοιτάζει τα δάχτυλά της. Κοιτάζει το κοινό, γιατί έχει εμπιστοσύνη στο παιχνίδι των εντυπώσεων που παίζει σπουδαίο ρόλο σε μια τόσο καταναλωτική κοινωνία που ξεχωρίζει πολλά παιδιά από τις δεξιότητές τους…
  • Κακό είναι αυτό; Ομολογώ πως (και σ’ αυτό) είμαι μπερδεμένος…
  • Η μικρή από την Κορέα είναι χαριτωμένη και το μουτράκι προσδίδει μια εξυπνάδα. Παίζει με άνεση κάθε θέση της ταστιέρας κρατώντας θαρρείς με δυσκολία την πελώρια (για το μικρό σώμα της) κιθάρα. Τα καταφέρνει περίφημα και εντυπωσιάζει.
  • Εάν το παιδί ακολουθήσει το θαύμα και αφοσιωθεί στην τέχνη της μουσικής, θα διαπρέψει. Εάν θα στηριχτεί απλώς στο θαύμα, τότε όλα θα επιστρέψουν στον απατηλό κόσμο των ονείρων…

    Νότης Μαυρουδής

    (24/7/2010, Ποιητικό βιβλίο, Θεοδωράκης και παιδί θαύμα)
Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s