Η γραφικότητα του κιτς…

ΣΟΥΜΑΡΙΣΤΑ 28
(Αλιεύοντας στο τοπίο, από δω κι από ‘κει…)

  • Η ενασχόλησή μου με την περίπτωση του ψηφοδελτίου που κατάθεσε ο Νικήτας Κακλαμάνης στο δήμο της Αθήνας, έχει να κάνει με την περίπτωση του γραφικού τηλεοπτικού αστέρα Ηλία Ψινάκη.
  • Όχι, δεν θα επαναλάβω τα πολυποίκιλα υπονοούμενα που γράφονται (και θα συνεχίζουν να γράφονται) γύρω από το θέμα.
  • Θα σχολιάσω όμως αυτή την ψυχρή λογική του επί κεφαλής του δήμου, που αρέσκεται στο παιχνίδι εντυπώσεων και δεν διστάζει να χαϊδεύει τους δημοφιλείς τηλεοπτικούς αστέρες, έστω και αν αυτοί είναι παντελώς αδιάφοροι προς την πολιτική και τα κοινά μιας πόλης, όπως η Αθήνα.
  • Ο δήμαρχος του μεγαλύτερου δήμου της χώρας, της πρωτεύουσας των 5.000.000 ψυχών κι εγώ δεν ξέρω πόσων χιλιάδων αλλοδαπών-μεταναστών-απελπισμένων (ούτε αυτός γνωρίζει…), φρονεί πως η συμμετοχή του πιο κιτσάτου τηλεκριτή, στο ψηφοδέλτιο της παράταξής του, θα προσδώσει στο συνδυασμό του το καταλληλότερο ύφος, την έξυπνη κίνηση, τον εντυπωσιασμό που έχει ανάγκη ο ¨χώρος του¨, για να πάρει ψήφους και να ανανεώσει την επικράτειά του επί του δήμου της Αθήνας.
  • Δηλαδή επί της κεφαλής μας…
  • Τούβλο είναι που θα μας πέσει στο κεφάλι! Κυρίως για αισθητικούς λόγους. Διότι, όλα, στο βάθος, είναι αισθητική… Ακόμα και η ταυτότητα (η προσωπική διαδρομή) των συμμετεχόντων προσώπων στους συνδυασμούς.
  • Μήπως είπα αυτή τη λέξη (αισθητική) σε θέμα που δεν συνάδει; Μήπως το να αναζητάω την αισθητική στις Αυτοδιοικητικές-Περιφερειακές εκλογές με κάνει περίγελο στη συνείδηση των αναγνωστών μου και με κατατάσσει στους διανοουμενιστές που αναζητούν και αρέσκονται σε κάθε θέμα να τετραγωνίζουν τον κύκλο;
  • Αλλά, εάν θελήσουμε να σκεφτούμε –έστω για λίγο- αυτήν την επιλογή του Κακλαμάνη στον εξ’ ανέκαθεν κίτρινο τηλεαστέρα, σε ποια συζήτηση αντέχει; Σε πολιτική; Σε κοινωνιολογική; Σε πολιτιστική; (μπρρρρρρρρ…), σε ηθογραφική; Σε φολκλορική;
  • Βρίσκω αστεία μια τέτοια ¨έρευνα¨ γιατί το άτομο, όλα αυτά τα χρόνια, δεν μας έχει δείξει τίποτ’ άλλο παρά μόνο την αφοσίωσή του σε ένα απεχθές θέαμα μαζί με άλλες γραφικές φιγούρες ¨κριτών¨, ώστε να εξυπηρετούν την τηλεοπτική  ¨ιδεολογία¨ των trash.
  • Το θέμα είναι ζόρικο και ενοχλητικό! Να βλέπουμε Κακλαμάνη και Ψινάκη υπερήφανους, να δηλώνουν πως ¨θα αγωνιστούν για τον αθηναίο πολίτη και τον πολιτισμό της πόλης…¨
  • Πέρα από κάθε αισθητική λοιπόν θα συνεχίσουμε να βιώνουμε την συγκατοίκηση μας στην πόλη. Αφού ο νυν δήμαρχος της σκουπιδομάνας Αθήνας, φροντίζει για τη συνέχιση της υποβάθμισης, με το έμφραγμα της αυτοκινητιστικής υστερίας, με τη τραγική γκετοποίηση των ανεξέλεγκτων αλλοδαπών, με την πορνεία και την παντός είδους παραβατικότητα να είναι κραταιά δύναμη στο κέντρο της πόλης, ανεξέλεγκτα αγκυροβολημένη, με το ξεφύτρωμα των μαγαζιών της νύχτας σε κεντρικούς δρόμους, με τις παντός εθνικότητας (και ελληνικής βεβαίως) συμμορίες-μαφίες να εξασκούν το νταβατζηλίκι εν γνώση του δήμου, με τα τραπεζοκαθίσματα να καταλαμβάνουν κάθε σπιθαμή εδάφους, με τα παρκαρίσματα πάνω σε κάθε επιφάνεια πεζοδρομίου, με την κατάργηση και αυτών των πεζοδρομίων και πεζοδρόμων, με τη συρρίκνωση του πράσινου και την πολιτική ¨κόβω αντί να φυτεύω¨, με, με, με, τελειωμό δεν έχει η χοάνη που τα ρουφάει όλα και μας καταπίνει…
  • Αλήθεια, ποιες είναι οι αρμοδιότητες ενός δημάρχου εάν όχι η πρόληψη στο να μην εξαπλωθεί η γάγγραινα που έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια, δίχως την ικανότητα του επί κεφαλής της πόλης, να ενεργοποιήσει μηχανισμούς ώστε να προλάβει το κακό που φαινόταν πως θα καλύψει την πόλη με το μεγάλο μαύρο σεντόνι;
  • Μα, ασφαλώς και αυτό το ¨μαύρο¨ δεν είναι ξεκάρφωτο. Περιέχει μέσα του τη δική του αισθητική.
  • Ο δήμαρχος Κακλαμάνης, επέδειξε εκείνο που περιέχει η σκέψη του (και η αισθητική του), προτείνοντας πρόσωπα μιας ιδεολογίας της παρακμής.
  • Ο Ψινάκης είναι ένα απ’ αυτά τα πρόσωπα. Εκφραστής μιας μαύρης περιόδου μιντιακής ψυχαγώγησης, επιδεικνύοντας επιμελημένα την ¨ιδεολογία¨ του νούλα, …πολιτεύεται πλάι στον δήμαρχο για να διεκδικήσει, να μας καθοδηγήσει πολιτικά (και αισθητικά) στην επόμενη τετραετία του 21ου αιώνα…
    • Με τις υγείες μας…

      ♣ ♣ ♣

  • Η Δούκισσα έσβησε σαν κεράκι χτες σε ηλικία που ακόμα λέμε πως ¨ο χάρος την πήρε γρήγορα¨. Γεννημένη στις 6/2/1941, πέρασε δύσκολες περιόδους, όταν το λαϊκό τραγούδι διαμορφωνόταν πλέον με ποιο ¨έντεχνο¨ τρόπο, αλλά δεμένο με το προπολεμικό ρεμπέτικο, έφτιαχνε μια μουσικοστιχουργική φυσιογνωμία πολύ πιο ανοιχτή προς τον διψασμένο να ακούει τραγούδια, κόσμο.
  • Η ¨άλλη πλευρά¨ του τραγουδιού, εκείνη που άκουγε ολημερίς από τα κρατικά ραδιόφωνα (μια που δεν υπήρχαν άλλα) το παλιό ελαφρό τραγούδι (Αττίκ, Γιαννίδης, Σουγιούλ, κα) και ήταν η σημαία μιας φοβισμένης μεταπολεμικής Ελλάδας, απολάμβανε την αποδοχή της τότε  κοινωνίας.
  • Η κατάσταση πραγμάτων ήταν δύσκολη. Σ’ αυτή την περίοδο, η λαϊκή πλευρά του τραγουδιού, ζυμώθηκε στα τότε νυχτερινά κέντρα με σπουδαίους λαϊκούς συνθέτες και η Δούκισσα ήταν ένα από τα σημαίνοντα πρόσωπα.
  • Τη γνώριζα εξ’ αποστάσεως. Κάποιες φορές διασταυρωνόμασταν σε studio ηχογραφήσεων, εγώ έφευγα εκείνη ερχόταν και ανταλλάσαμε φιλοφρονήσεις. Είχε αυτή την υπερήφανη κορμοστασιά της σεμνότητας (όπως οι περισσότερες γυναίκες τραγουδίστριες της γενιάς της) που με έβαζαν σε ένα κλίμα απόλυτου σεβασμού.
  • Αυτές οι γυναίκες δεν σπατάλησαν ήθος και αξιοπρέπεια παρ’ όλα τα χρόνια της ενασχόλησής τους με το ξενύχτι και τον αλλοπρόσαλλο κόσμο της νύχτας.
  • Αγέρωχες γυναίκες της τραγουδιστικής εργασίας, διεισδυτικές στο ύφος και στις εποχές, κάτοχοι ενός αισθητικού κώδικα (εκείνον του λαϊκού τραγουδιού), δίχως σχολές και ειδικές εκπαιδεύσεις, ζυμωμένες μέσα στο δούναι και λαβείν της πιάτσας, δίχως να ¨λερωθούν¨ από τις παρενέργειες του χώρου, κατάφεραν να διανύσουν μια ολόκληρη ζωή ζεσταίνοντας με τη φωνή τους τις ψυχές μας…
  • Τις αγαπάω και τις τιμώ αυτές τις γυναίκες. Για τον επί πλέον λόγο πως έζησαν δύο εποχές τόσο διαφορετικές μεταξύ τους που πολλές φορές μοιάζουν με γρίφο η ισορροπία τους. Παλαιά και Νέα εποχή, παλαιό και νέο τραγούδι, παλαιές και νέες συνήθειες, παλαιοί και νέοι άνθρωποι…
  • Ένα φορτίο χρόνου και υλικών που πολλές φορές μάς μπερδεύει η συνέχειά του μέσα στο χρόνο…
  • Η Δούκισσα Φωταρά, η καλή μας λαϊκή τραγουδίστρια, άφησε την τελευταία της πνοή εχθές 30, τελευταία ημέρα του Σεπτεμβρίου του 2010, από την επάρατη νόσο.
    Ευγενής και πάντα καλοσυνάτη, μας αποχαιρέτησε αθόρυβα, όπως όλοι οι σεμνοί ταξιδευτές…

    Νότης Μαυρουδής
    (1/10/2010, για την υποψηφιότητα Ψινάκη, για τη Δούκισσα)


Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

5 Responses to Η γραφικότητα του κιτς…

  1. Ο/Η Χριστινα Θεοτοκη λέει:

    Ναι Δασκαλε ηρθε η ωρα εμεις οι καποιοι (ρομαντικοι),που μας μεγαλωσαν στα σπιτια μας με αισθητικη και ηθος,να τετραγωνισουμε τον κυκλο
    Γιατι οταν τα λεω εγω (μικρη ειμαι ακομη 35 χρονων),με λενε αναχρονιστικη ,εκτος κλιματος, αντιδραστικη και αλλα πολλα;;;;;;
    Oχι με παιρνει το παραπονο!
    Απο μικρο παιδακι ειχα μια Μητερα ( σπουδαια γυναικα σε ολα της ,εφυγε πριν απο τρια χρονια στα 60 της μεσα σε 20 μερες),η οποια ηταν με ενα βιβλιο στο χερι συνεχεια,να μου λεει να διαβαζω να διαβαζω να διαβαζω να μπορω να εχω αποψη και να μεν εξαρτωμαι απο την αισθητικη της μαζας
    Ειχε δικιο;;;;;;;

  2. Ο/Η Χριστινα Θεοτοκη λέει:

    Βλέπεις η γνώση ξέκοψε από το παρελθόν, από τη μήτρα που μας γέννησε,από τη φύση. Ξένη κατασκευή, μας έρχεται από το μέλλον.Από ζωντανά μόριά της γίναμε λογικά αντικείμενα στρατευμένα ενάντιά της…

  3. Ο/Η Μαρία Κυπραίου λέει:

    O Ψινάκης στο τομέα του είναι ο κορυφαίος και με τις γνωριμίες του μπορεί να κάνει πολλά για τη πόλη. Σίγουρα δε θα τον βάλουν υπεύθυνο καθαριότητας π.χ αλλά σε έναν τομέα τουριστικής προώθησης είμαι βέβαιη ότι έχει να δώσει πράγματα.

    • Ο/Η mavroudistar λέει:

      Αγαπητή μου Μαρία Κυπραίου,
      καλό θα ήταν να μην ανοίξουμε παρά πάνω το θέμα αυτό γιατί θα μελαγχολήσουμε…
      Δεν μπορώ όμως να μη σε ρωτήσω ποιος είναι «ο τομέας» του εν λόγω προσώπου που είναι και «κορυφαίος»;
      Το ερωτώ γιατί πολύ εύκολα σ’ αυτή τη χώρα ακούω «ο μεγάλος», «ο κορυφαίος», «ο μετρ»…
      Ας προσγειωθούμε λοιπόν και ας μάθουμε τον ορισμό του «κορυφαίου» για τον τηλεοπρόβλητο διασκεδαστή…
      ΝοΜα

  4. Ο/Η Χριστινα Θεοτοκη λέει:

    Εγω μελαγχολησα κιολας……….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s