Διαμαντάκου-Διονυσόπουλος

ΣΟΥΜΑΡΙΣΤΑ 30
(Αλιεύοντας στο τοπίο, από δω κι από ‘κει…)

  • Εκτιμώ και θαυμάζω τον τρόπο γραφής και το θάρρος της Πόπης Διαμαντάκου που καταθέτει μαχητική γραφή στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, στη στήλη της ¨Φαινόμενα¨ γύρω από τον ¨τηλεοπτικό πολτό¨ όπως αναφέρει στη θεματολογία της. Μία ξεχωριστή σελίδα που χτυπάει κατ’ ευθείαν στην καρδιά του ζητήματος της τηλεοπτικής πραγματικότητας.
  • Ευθύβολη πάντα, δεν μασάει λόγια και έχει ως μότο πως η τηλεόραση αντί να στοχεύει στον εξανθρωπισμό, κάνει το αντίθετο, υποστηρίζοντας τον απανθρωπισμό.
  • Ωστόσο, θεωρεί –και δικαίως- πως η τηλεόραση είναι πολύ σημαντικό εργαλείο τροφής της καθημερινότητας του πολίτη, τόσο ώστε να είναι άδικο να αφαιθεί στα χέρια των απανταχού λαϊκιστών, της κάθε ¨πρωινατζούς¨ ¨γλάστρας¨ και κάθε τυχάρπαστου που επενδύει στον …απανθρωπισμό του Μέσου…
  • Η Διαμαντάκου είναι πλέον σημείο αναφοράς της τηλεοπτικής κριτικής και δεν είναι τυχαίο που η στήλη της στα ΝΕΑ είναι καθημερινή. Όπως και να το κάνουμε, μια καθημερινή τηλεοπτική αυστηρή κριτική, δεν είναι σύνηθες σε μια εφημερίδα εμπορική μεγάλης κυκλοφορίας.
  • Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως τα μεγάλα συμφέροντα ¨κρύβονται¨ πίσω από μεγαλοεκδότες και ένα μεγάλο μέρος αυτών είναι μέσα στο τηλεοπτικό ¨παιχνίδι¨…
  • Η Διαμαντάκου δεν μασάει λόγια. Είναι φωνή που στέκεται μπροστά στον τηλεοπτικό ξεπεσμό και δεν διστάζει να αναφέρεται στις αιτίες που προκαλούν αυτή την κατιούσα γραμμή.
  • Που σημαίνει ότι σε πολλές των περιπτώσεων κρατάει αυστηρή στάση σε εφημερίδες, περιοδικά και σε ΜΜΕ που συνήθως δυσφορούν στην κριτική…
  • Σήμερα η κριτική στάση της τηλοψίας δεν είναι ¨τέχνη¨ του ποδαριού. Αντιθέτως, όταν είναι τεκμηριωμένη και στηρίζεται σε στέρεο ιδεολογικό πλαίσιο, είναι υποχρεωμένη να συνδέει την ψευδή εικονική πραγματικότητα με εκείνην της καθημερινότητας για να αντιληφθούμε τον ρεαλισμό των αισθήσεων και των παραισθήσεων…
  • Η κριτική αυτή στάση, προσπαθεί να μας προστατέψει από μια θολή υποκειμενικότητα που στρατηγικά και πίσω από τον κρυστάλλινο τοίχο, πάει να αποπροσανατολίσει τον πολίτη. Να τον ¨μεταφέρει¨ σε σφαίρες φαντασίωσης τυλιγμένης μέσα σε πέπλο ψευδαισθήσεων, για τη δημιουργία ενός άλλου κόσμου πλασματικού, για να στηρίξει εκεί πάνω τις ανάγκες για κατανάλωση προϊόντων …ευτυχίας!
  • Με αυτή την έννοια, η στάση τηλεοπτικής κριτικής της Διαμαντάκου μπορεί να χαρακτηριστεί ως πολιτική.
  • Ναι! Μέσα σ’ αυτή την σκοτεινή πλευρά του άγριου καθημερινού ¨τηλεοπτικού πολτού¨ η κριτική παρέμβαση με τον δικό της τρόπο, έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας ώριμης καταγγελτικής πράξης πολιτικής δημοσιογραφίας.
  • Παραθέτω δείγματα από γραφόμενά της γύρω από πρωινάδικα σκουπίδια:
  • ¨Η (…) προσφέρεται στον δήθεν συγκαλυμμένο κανιβαλισμό του ατέρμονος κουτσομπολίστικου θεάματος¨
  • ¨…η μέθοδος με την οποία καθιερώνονται τα τηλεσκουπίδια, με τον σταδιακό εθισμό του κοινού στο τοξικό τους θέαμα¨
  • ¨…αλλά είναι τόσο ξεχασμένοι στην απόλαυση του εαυτού τους όλοι οι τηλεαστέρες, που ξεχνούν την ύπαρξη κοινού απέναντί τους και επιδίδονται σε… βοθρώδεις κουβεντούλες σχετικώς με το αν ήταν ή όχι φυσιολογικές οι κενώσεις τους το προηγούμενο βράδυ (το ‘κανε η Μελέτη, ακολούθησε και ο Λιάγκας.)¨
  • Το αντικείμενό της Δαμιαντάκου δεν είναι η κριτική θεάτρου, κινηματογράφου, ποιητικών εκδόσεων ή συναυλιακών παραστάσεων. Είναι η οπτική του πιο σύγχρονου λαϊκού μέσου. Της TV.
  • Με λίγα λόγια, η τηλεοπτική κριτική της, είναι μια καίρια πολιτισμική παρέμβαση.
  • Εδώ, το σύγχρονο τηλεοπτικό τοπίο είναι ένα από τα πιο ανθυγιεινά επαγγέλματα με πολλά ¨θύματα¨ λόγω υπερβάσεων συνείδησης, λόγω εξαναγκασμού να παίξεις τον άχαρο αλλά πολλές φορές επικερδή ρόλο της …μεταμφίεσης σε πλουμιστό …παπαγαλάκι, ή να προσχωρήσεις σε απίστευτες μεταμορφώσεις άκρατου- κραυγαλέου κατινισμού!
  • Αυτόν τον κόσμο τον τρελό, τον υποχείριο κάθε λογής συμφερόντων, τον υπερπροβεβλημένο, δεν είναι εύκολο να τον κριτικάρεις. Θέλει κουράγιο και γερό συκώτι…
  • Η Διαμαντάκου κάθε φορά, το πράττει και το τολμά…

Ѡ Ѡ Ѡ

  • Χάρηκα διαβάζοντας την συνέντευξη του Νίκου Διονυσόπουλου στα ΝΕΑ του Σαββατοκύριακου (16-17/10) με τίτλο¨Αναζητώντας τον χαμένο ήχο¨.
  • Χάρηκα επειδή γνωρίζω τον φίλο Νίκο εδώ και πολλά χρόνια και παρακολουθώ την αφοσίωση, τον αγώνα και τις αγωνίες του, γύρω από τον ευρύτερο ηχητικό κόσμο, τόσο της δισκογραφίας, όσο και της ζωντανής ηχητικής πηγής.
  • Εργάτης του ήχου, ερευνητής, μελετητής και στοχαστής συγχρόνως, έχει περάσει από πολλά στάδια δοκιμασίας με τελικό προορισμό στο στόχο του, που δεν είναι άλλος από εκείνον του σεβασμού της πρώτης ηχητικής καταγραφής, της εποχής που έγινε, καθώς και των αναγκών που γέννησαν αυτή  τη μουσική, αυτό το ηχογράφημα.
  • Μουσικός ερευνητής, κατέγραψε πλήθος από παραδοσιακές μουσικές και ταξίδεψε σε πολλά μέρη για να ανακαλύψει ξεχασμένες παραλλαγές του μουσικού μας πολιτισμού.
  • Τον έχω στη συνείδησή μου πάντα με ένα μαγνητόφωνο και το σακίδιό του, να ταξιδεύει…
  • Η δουλειά του (μαζί με τον Λάμπρο Λιάβα) γύρω από τα ελληνόφωνα τραγούδια στα χωριά της Κάτω Ιταλίας, η στενή του συνεργασία με το Μουσικό τμήμα του Πανεπιστημίου της Κρήτης και των ζηλευτών ποιοτικών εκδόσεων της παραδοσιακής μας μουσικής, η αποθορυβοποίηση και η ισορρόπηση των παλαιών ρεμπέτικων από τη σειρά των 20 άλμπουμ της συλλογής του Παναγιώτη Κουνάδη, είναι λίγα απ’ αυτά που μαρτυρούν την αφοσίωσή του.
  • Η πείρα και η γνώση τον έφεραν στη θέση να γνωρίζει πολύ καλά την ειδικότητα του αποθορυβοποιητή.
  • (Να μια σύνθετη λέξη που περιέχει τον θόρυβο και την ποίηση…)
  • Ίσως είναι και ο πλέον κατάλληλος για να αναλαμβάνει τέτοιες τεχνικές αποστολές. Σε μια εποχή (στον 21ο αιώνα) που έχει αφήσει πίσω του πάνω από έναν αιώνα ηχογραφήσεων με προβληματική ηχητική τεχνολογία, με σκρατς, θορύβους, φυσήματα, προβληματικές βελόνες και αυλάκια βινυλίου και άλλα που είναι δύσκολο να απαρυθμιστούν…
  • Βρισκόμαστε δηλαδή στην περίοδο που οι νέες τεχνολογίες στρέφουν το βλέμμα προς το παρελθόν της δισκογραφίας προσπαθώντας να καθαρίσουν και να φωτίσουν το παλαιό υλικό ώστε να το φέρουν πιο κοντά, πιο καθαρό, πιο ανάγλυφο στη σύγχρονη ακουστική.
  • Το όλο θέμα έχει αναχθεί σε επιστήμη, με ανθρώπους που έχουν ικανότητες να γνωρίζουν σε βάθος τις ανάγκες του ηχητικού χώρου του κάθε μουσικού κομματιού.
  • Οι παλαιές ηχογραφήσεις του Σοστακόβιτς, του Τοσκανίνι, του Καζάλς, της Κάλλας, ή στα καθ’ υμάς του Σπύρου Σαμάρα (Ρέα), του Κώστα Πασχάλη με μέρη από Όπερες του Βέρντι, τις Σερενάτες του Κωστή Τζώρτζη, στο χώρο της κιθάρας τις ηχογραφήσεις του Λιόμπετ, του Μπάρριος, του Σεγκόβια, στο χώρο του τραγουδιού, εκείνες των παραδοσιακών τραγουδιών της αρχής του 20ουαιώνα, οι ηχογραφήσεις των ρεμπέτικων της Αμερικής, της Ελλάδας, αλλά και της εγχώριας παραγωγής, του λαϊκού και του αστικού τραγουδιού, όλες αυτές που είναι προβληματικές και εμποδίζουν την ομαλή ακρόαση.
  • Ναι, υπάρχει ανάγκη να αποκατασταθούν όλες όσες ηχογραφήσεις χωλαίνουν και μόνο η επιστημονική παρέμβαση μπορεί να διορθώσει τις ελλείψεις σε τεχνικό επίπεδο.
  • Σήμερα, η σύγχρονη η εξέλιξη των οπτικοακουστικών μέσων, έχει αναγάγει τη μουσική ακρόαση σε υψηλά επίπεδα επιδόσεων.
  • Προσοχή όμως! Την ανάγκη αποκατάστασης των παλαιών ηχογραφημάτων θα πρέπει να τη συνδυάσουμε με τις πραγματικότητες των παλαιών οργάνων, φωνών και εκτελέσεων. Δηλαδή, θα πρέπει να μη χάσουμε τα παλαιά χρώματα της εποχής και της επικρατούσας αντίληψης που χαρακτήριζαν ύφος και ήθος.
  • Αυτές τις επικίνδυνες παρεμβάσεις στο παλαιό ηχογράφημα, μόνο μια επιστημονική γνώση μπορεί να την αντιμετωπίσει.
  • Ο Νίκος Διονυσόπουλος δεν είναι ένας ηχολήπτης. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο που γνωρίζει να εισχωρεί στο σώμα και στη διάσταση του χρόνου της κάθε μουσικής περίπτωσης.

Νότης Μαυρουδής
(19/10/2010, για την Πόπη Διαμαντάκου, τον Νίκο Διονυσόπουλο)

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

8 Responses to Διαμαντάκου-Διονυσόπουλος

  1. Ο/Η Χριστινα Θεοτοκη λέει:

  2. Ο/Η chioschristina λέει:

    Δεν εκτιμω ανθρωπους που αναλωνουν τον πολυτιμο χρονο τους βλεποντας μεχρι αποβλακωσεως τηλεοπτικα σκουπιδια γιανα ξεκατινιαστουν μετα με τους διαφορους ανθυποσταρ και ναγλειψουν την «»ευφυια»» του Ψινακι και του καθε βλακος.
    Αν η κα Διαμαντακου ειχε σπουδασει αλληθινη δημοσιογραφια θα ειχε λογο υπαρξεως, αλλα οχι στην τηλεοραση ,διοτι υπαρχουν μερικοι απο μας ( ελπιζω να ειναι πολοι),που την εχουν κλεισει η την εχουν πεταξει (ετσι οπως κατηντησε) και ασχολουνται με σοβαροτερα θεματα απο τις κοτες και τα πιτουρα.
    Δεν γνωριζει η «»σπουδαια»» τηλεκριτικος την γνωστη ρηση : οποιος ασχολειται με τα πιτουρα τον τρωνε οι κοτες;;;;;;;;;
    Το κυριοτερο δε ειναι πως η δουλεια του τηλεκριτικου δηλ. του επι του «»καναπεος»» μπουρδολογια υπαρχει μονο στην φτωχη απο γνωση Ελλαδα μας
    Σε αλλα μερη του κοσμου που δεν σταματησαν να ενδιαφερονται για τον οποιο πολιτισμο εχουν (ζωφραφικη,μουσικη,θεατρο, βιβλια κλπ,σκεψου να ειχαν και ως προικα τον δικο μας Αρχαιο πολιτισμο), δεν υπαρζει η εννοια»»τηλεκριτικος»»
    Εδω εφευρεθηκε για κατι κομπλεξικες σαν την κα Διαμαντακου που βαριεται αφανταστα και πλητει και ως εκ τουτου καθεται ολη μερα και αποχαυνωνεται στην απυθμενη βλακεια της τηλεορασης για να την κρινει και να ξεμαλιαστει με καθε τηλεπερσονα της κακιας ωρας
    Αναρωτιεμαι τι θελει να γινει οταν μεγαλωσει;;;;;
    Τι αλλο θα ακουσουν τα αυτια μας και θα δουνε τα ματακια μας
    Ευχαριστω για την μεχρι τωρα φιλοξενια
    Εξακολουθω να θαυμαζω το εργο του Κυριου Νοτη Μαυρουδη και να τον σεβομαι για την υπεροχη δουλεια του που κανει τους Ελληνες ακομα περηφανους
    Καλη σας μερα

  3. Ο/Η Χριστινα Θεοτοκη λέει:

    Αν αντι την Διαμαντακου και την οποια Διαμαντακου ειχαμε την δυνατοτητα να ακουμε αυτη την Γυναικα ;;;;ΑΔΡΑΞΕ ΤΗ ΜΕΡΑ -CARPE DIEM-
    Ο μύθος της πολυπολιτισμικότητας καταρρέει παντού
    Με τη συνέντευξή της στην Κυριακάτικη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της 30.5.2010 η κ. Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Το Βυζάντιο, είπε, ήταν μεν πολυεθνικό, αλλά μονοπολιτισμικό, είχε μόνο τον ελληνικό πολιτισμό. Έτσι η διαπρεπής βυζαντινολόγος μάς έδωσε και το μυστικό της επιβιώσεως ενός κράτους επί 1100 χρόνια. Τα μονοπολιτισμικά κράτη έχουν μέλλον, τα πολυπολιτισμικά διαλύονται είτε ειρηνικά είτε με τη βία των όπλων. Θυμηθείτε την περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας, παρατηρήστε τα διαλυτικά φαινόμενα στα Σκόπια (μουσουλμάνοι Αλβανοί κατά Χριστιανών Σλάβων), ακόμη και στο Βέλγιο (οι Ολλανδόφωνοι Φλαμανδοί θέλουν να αποσχισθούν από τους γαλλόφωνους Βαλλόνους). Μπορεί μία κοινωνία σήμερα να αντέξει ένα συγκεκριμένο –όχι απεριόριστο- αριθμό μεταναστών από άλλες χώρες, αλλά πρέπει να τους ενσωματώνει σε ένα και μοναδικό πολιτιστικό πρότυπο. Ο μονοπολιτισμός σώζει τις κοινωνίες, διατηρεί τις ισορροπίες και απομακρύνει τη διάσπαση και την γκετοποίηση.
    Προσωπικα θα ειχα την τηλεοραση καθε μερα ανοιχτη
    Τα σεβη μου Κυριε Μαυρουδη

    • Ο/Η mavroudistar λέει:

      Αγαπητή Χριστίνα,
      Η περίφημη πολυπολιτισμικότητα που από τη δεκαετία του ’90 όλο και καταλάμβανε τη σκέψη μας (είχε αρχίσει πολύ πριν να απλώνεται στον Ευρωπαϊκό περίγυρο) δεν θα μας κάνει κατ’ ανάγκη κακό. Απλώς θα μας αργήσει αρκετά να μας βάλει σε έναν δρόμο δημιουργικό αφού πρώτα θα πρέπει να προσαρμόσουμε ιδεολογίες-ιδεοληψίες-θρησκείες-ιστορικές μνήμες-παράδοση (όπως την εκλαμβάνει ο καθείς)-γνώση-συνείδηση εθνικότητας, και άλλα πολλά…
      Είναι πολύ δύσκολο «παιχνίδι» και θα έχει …θύματα όλους όσοι δεν θα προσαρμοστούν σε αυτήν.
      Ο μονοπολιτισμικός άνθρωπος δεν μπορεί να είναι πολίτης σε σημερινές πόλεις (όσες τουλάχιστον έχουν «συνεννοηθεί» να φιλοξενούν ανθρώπους που δεν γεννήθηκαν σε αυτές, αλλά έξω απ’ αυτές, που σημαίνει πως γεννήθηκαν σε έναν άλλον πολιτισμό, παιδιά μιας άλλης μήτρας.
      Πώς θα προστέψεις τον μονοπολιτισμό που υπερασπίζεσαι; αγωνιζόμενη να μένει μακρυά από τους «άλλους»;
      Πώς θα διανύσει κανείς μια ολόκληρη ζωή με αποστειρωμένες επικοινωνίες αφού επικοινωνία σημαίνει επαφή με ανθρώπους, όχι αναγκαστικά με όμοιους αλλά και με άλλους που είναι διαφορετικοί.
      Με λίγα λόγια, βρίσκω πως ο πολυπολιτισμικός πολίτης είναι ο νέος πολίτης που δεν θα μπορούσε να αλλάξει αυτή τη ρότα της σύγχρονης ιστορίας.
      Η κοινωνία μας ας βρει τους τρόπους να μάθει να ζει και -κυρίως- να αντέχει τη διαφορετικότητα των άλλων. Νομίζω πως έχουμε να πάρουμε και να δώσουμε και αυτό περιέχει μαγεία και δημιουργικότητα…
      Έως τότε, θα ταραζόμαστε για τα γκέτο τους και τις ιδιομορφίες τους, δίχως να θυμόμαστε τις δικές μας.
      Πάντως, αγαπητή Χριστίνα, οι πόλεμοι που αναφέρεις, δεν έγιναν επειδή υπήρχε η πολυπολιτισμικότητα σ’ αυτές τις χώρες. Η ιστορία αυτών των χωρών δεν γράφει πως παλιά ζούσαν μονοπολιτισμικά. Στο μεγαλύτερο μέρος των Βαλκανίων οι μίξεις των λαών ήταν ο ίδιος ο Πολιτισμός τους.
      Πιστεύεις πως αυτό τους έφαγε ή η αλητεία των μεγάλων δυνάμεων;
      φιλικά
      Νότης Μαυρουδής

      • Ο/Η Χριστινα Θεοτοκη λέει:

        Αγαπητε μου Δασκαλε δεν ανηκει σε μενα το κειμενο,αλλα στην Ελενη Γλυκατζη Αρβελερ!!!!!
        Δυστυχως δεν μπορω να σας απαντησω διοτι δεν ειμαι δυστυχως η Κυρια Αρβελερ.
        Εγω απλως μετεφερα τα λεγομενα της σε συνεντευξη που εκεινη εδωσε ,διοτι την βρηκα σοφη!
        Καλο Σαββατοκυρικο

  4. Ο/Η Χριστινα Θεοτοκη λέει:

    Η πολυπολιτισμικότητα οπως λετε ,κατα την ταπεινη μου γνωμη,εκανε τους γιατρους ( και ο πατερας μου ειναι γιατρος),να ανησυχουν για κρουσματα πανωλης και χολερας στο κεντρο της Αθηνας!!!!
    Ναι εκει φθασαμε.
    Οσο για τις κραυγες των πολιτικαντηδων (πριν τις εκλογες παντα),περι συμπονειας για τους λαθρομεταναστες ονοματιζοντας τις απεγνωσμενες εκλησεις των Ελληνων που κατοικουν στο κεντρο τησ Αθηνας ως φασιστικες …εεεε αυτο παραπαει.
    Βεβαια μετα τις εκλογες δεν ειδαν δεν ακουσαν βολευονται στις πολυθρονες τους και δεν τους αγγιζει η μιζερια οπως βροντοφωναξε ο Κακλαμανης ο «ευγενης»!!!!!!!
    Ζητησα απο τον ανδρα μου να παμε να δουμε το θεατρικο εργο : Φθινοπωρινη Σονατα του Αρμπουζωφ με τον καλο ηθοποιο Μιχαλακοπουλο και μου ειπε οτι θα παμε με ταξι ,διοτι φοβαται οτι αν κατεβασουμε αυτοκινητο μαλλον θα γυρισουμε με τα ποδια και χωρις αυτοκινητο!!!!
    Ρωτησα και φιλους που κατεβηκαν να δουν την παρασταση οτι το ιδιο εκαναν και αυτοι
    Ο λογος;;;;;;
    O φοβος αυτος «ο φιλος μας»!!!!!
    Οσον αφορα την επικοινωνια με αλλους πολιτισμους ,υπαρχουν και τα ταξειδια(οταν υπαρχει χρονος )
    Μια χαρα ειδα τον Αιγυπτιακο πολιτισμο περισυ τον χειμωνα επισκεπτομενη τα μουσεια του Καιρου,την βολτα στον νειλο, και το καψιμο του ηλιου στην ερημο πανω στις πυραμιδες….
    Αυτα απο μενα για το παραπανω κειμενο νομιζω οτι πολυ καλα τα λεει η Μικρασιατισα Κυρια Γλυκατζη
    Καλο Σαββατοκυριακο

  5. Ο/Η Χριστινα Θεοτοκη λέει:

    Αγαπητέ Δάσκαλε
    Τα πιο κάτω αυθορμήτως μου βγήκαν από μια δεύτερη ανάγνωση του κειμένου σας
    Επειδή όπως ορθώς επισημαίνετε η αλητεία των μεγάλων δυνάμεων ( βεβαιότατα όμως σε αυτές θα έδει να συμπεριληφθεί και η πολιτική αλητεία του και επονομαζέμενου «πατερούλη » της πάλαι ποτέ μεγάλης δύναμης με το περίφημο ποσοστό 90% – 10%, επ’ ευκαιρία καταπληκτικό βιβλίο αυτό του αξιολογότατου και βαθύτατα δημοκρατικού Κώστα Παπαϊωάννου ), αποτέλεσε την αφορμή των πολέμων, ίσως η αιτία να ήταν στυγνά επιβληθείσα καταπίεση των μειονοτήτων εκ μέρους των τότε κυβερνώντων, ως π.χ του αλήστου μνήμης Τσουσέσκου.
    Και κάτι τελευταίο ίσως από τη μακραίωνη ιστορία 2.500 ετών της ελληνικής και στη συνέχεια της ελληνιστικής κουλτούρας οι απίθανοι και εγκληματικής φύσεως μετανάστες έχουν να πάρουν κάτι. Εμείς από αυτού του είδους τους βαρβάρους τι προσδοκίες έχουμε?? Η αναφορά είναι συγκεκριμένη και δεν αφορά τους ανθρώπους που παλεύουν τίμια για κάτι όμορφο και δημιουργικό.
    Με όλη την εκτίμηση μου σε έναν από τους ελάχιστους σκεπτόμενους ανθρώπους, όπως Εσείς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s