1/1/11. Μoναδικότητες…

ΣΟΥΜΑΡΙΣΤΑ 38
(Αλιεύοντας στο τοπίο, από δω κι από ‘κει…)

  • Αρχή καλός μας χρόνος. Μια ευχή!
  • Ναι, καλά, μας τα ‘παν κι άλλοι και μέρες που είναι μας έχουν πνίξει οι ευχές, εμάς, που δύσκολα λέμε κάποια καλή κουβέντα και μας κατακλύζει (και μας καταπίνει) η απλωμένη γενικότερη μαυρίλα…
  • Τελευταία μέρα του έτους η σημερινή και στο Μετρό μιλιούνια τα πάσης ηλικίας ¨παιδιά¨ που είχαν κάνει κατάληψη στους σταθμούς και τα βαγόνια για τα καθιερωμένα κάλαντα, κάνοντάς με να κατανοώ μεν αλλά να αναπολώ τα παλαιότερα κάλαντα, όταν η πρόθεση του χρήματος δεν ήταν ο μόνος αυτοσκοπός, όπως σήμερα, που η φτώχια και η επαιτεία δεν έχουν άλλους τρόπους να εκφραστούν, παρά μόνο με το άμεσο αίτημα: ¨δώσε χρήμα, χρήμα αφράτο¨.
  • Νάτο και πάλι το μνημόνιο να επηρεάζει ακόμα και την πληθυσμιακή αύξηση των αγιοβασίληδων και των καλαντοτραγουδιστάδων… • • •
  • Αρχή καλός μας χρόνος, που ξεκινάει από ΤΩΡΑ! Το 11! Του 2000. Το 11 με δυο απλούς άσσους, που δυστυχώς δεν είναι ¨άσσοι στο μανίκι¨ που θα μας άρεσε γιατί θα σήμαινε πως σε κάτι θα ελπίζαμε. Σε κάτι που θα μας έσπρωχνε προς την ελπίδα…
  • Σήμερα, 1/1/11, το χρονικό σημείο με τους πολλούς άσσους και με αποδυναμωμένες τις ευχές…
  • Το νούμερο 1! Το πιο λιτό γραμμικό νούμερο. Μια μικρή κάθετος γραμμούλα. Δεν είναι σαν το 2, που έχει την καμπύλη του, ή το Ο, που θέλει προσοχή και σταθερό χέρι για να κλείσεις τον κύκλο, ή το 8, που θα πρέπει να φτιάξεις δυο κύκλους εφαπτομένους. Το 3, ή το 6 ή το 9, που όσο να ναι, θέλει και κύκλο και καμπύλη γραμμή…
  • Δυσκολίες, δυσκολίες αδέλφια…
  • Το 1 ως νούμερο, είναι το πιο μοναχικό και το πιο μικρό από πλευράς όγκου σε σχέση με τα άλλα νούμερα. Καθ’ ότι μια κάθετος γραμμούλα, δεν πιάνει χώρο παρά, ελάχιστο. Ένας αριθμός μοναχικός και ταπεινός που συμβολίζει ξεκίνημα, πορεία, διαδρομή.
  • Το 1, το έχω συνδέσει από νωρίς στη συνείδησή μου με στεναχώρια. Αμέτρητες φορές στο σχολείο το είχα συνδυάσει με τις επιδόσεις μου σε διάφορα μαθήματα, μόνο που εκεί δεν το λέγανε ¨άσσο¨, ¨ένα¨,  αλλά ¨μονάδα¨!
  • Τη θυμάμαι την απειλή του δασκάλου: ¨Θα σου βάλω μονάδα¨ μου φώναζε! Το 1 ήταν συχνά το αποτέλεσμα –η βαθμολόγηση της σχολικής μου αδιαφορίας… Θυμάμαι και στο τρέξιμο (την ώρα της Γυμναστικής) ήμουν 1ος (μεν), από το τέλος (δε).
  • Έτσι, κάθε φορά που βλέπω μπόλικους άσσους όπως σήμερα (1/1/11), μου ‘ρχονται όλα ετούτα στο νου νιώθοντας δυσφορία.
  • Δεν δύναμαι να προχωρήσω περισσότερο στην ακτινογράφηση και στην ψυχανάλυση του 1, παρ’ όλο που θα το ‘θελα.
  • Ένας ειδικός θα αναφερόταν –εκτός των άλλων- στη μοναξιά, στη ¨μονάδα¨ του χρήματος που μας ταλανίζει, στη ¨μοναδικότητα¨ που είναι σύνδρομο του λαού μας, καθώς και στην επηρμένη ¨μοναδικότητα¨ του καθ’ ενός από εμάς. Είμαστε λαός μοναχικοτήτων, αλλά κυρίως, μοναδικοτήτων…
  • Το 1 ως μοναδικότητα, το συναντάμε και σε άλλες εκφάνσεις της ζωής που περιέργως με κεντρίζουν να μιλήσω χρονιάρες μέρες…

• • •

  • Δηλαδή, ο συμπαθής μας Αλκίνοος Ιωαννίδης είναι ο μοναδικός μουσικός στο νεοδιορισμένο ΔΣ του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.
  • Πώς έγινε αυτό; Απλούστατα, ο κος Γερουλάνος θεώρησε πως είναι ο μοναδικός αντιπροσωπευτικός (…) της μουσικής τέχνης που μπορεί ανάμεσα σε άλλους τεχνοκράτες (δικηγόρους-αρχιτέκτονες-κινηματογραφιστές-δημοσιογράφους, κ.α) να υπερασπίζεται μια μουσική αντίληψη που να περιέχει την Όπερα, τη συμφωνική φόρμα, τα μικρά ή μεγάλα ορχηστρικά σχήματα, την παλαιά και τη νεότερη μουσική, μαζί με τα νεότατα εξελικτικά ρεύματα μιας παγκόσμιας (μουσικής) πραγματικότητας-πορείας. Τις δύσκολες ισορροπίες μεταξύ των μουσικών ειδών που ένας κολοσσιαίος οργανισμός όπως αυτός του  Μεγάρου, οφείλει να προγραμματίζει και να υποστηρίζει.
  • Ο (επαναλαμβάνω) συμπαθής μας Αλκίνοος, πολύ φοβάμαι πως δεν προστάτεψε τον εαυτό του από την βιαστική και (δήθεν) θεαματική κίνηση του υπουργού πολιτισμού που (όπως διαβάζουμε) τον πρότεινε.
  • Θα του χρεωθούν πολλά (του Αλκίνοου), ανάμεσα σε αμέτρητες τυχόν ¨τρύπες¨ ενός τόσο πολύπλοκου προγραμματισμού.
  • Και επειδή ακούστηκαν και γράφτηκαν περί του θέματος και ακραία, όπως περί …επιβολής του τραγουδοποιού με τον ΔΟΛ (Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη), εγώ θέλω να κρατήσω αποστάσεις από τέτοιες ¨ράδιο αρβύλα¨ διαδόσεις.
  • Η αίσθηση της ¨μοναδικότητας¨ είναι αρρώστια και μπορεί να γεμίσει με στίγματα την προσωπικότητά σου. Όταν δεν νοιάζονται οι άλλοι για σένα, τουλάχιστον εσύ θα πρέπει να θωρακίζεσαι…• • •
  • Μια άλλη …μοναδικότητα που πρόσεξα αυτές τις μέρες είναι εκείνη η συνέντευξη –σαλόνι με πλούσιες φωτογραφίες στις 28 του μηνός Δεκεμβρίου, του Διευθυντή Ελληνικής Ραδιοφωνίας (πριν από λίγο καιρό ήταν διευθυντής του Τρίτου προγράμματος), Δημήτρη Παπαδημητρίου, στην αθλητική εφημερίδα του Ολυμπιακού ¨Φως¨ (ναι! σωστά διαβάσατε!)

  • Σπάνια (μοναδική) περίπτωση αμετροεπούς διαφήμισης!
  • Εκεί λοιπόν ο συνθέτης, με την συντρόφισσά του τραγουδίστρια Φωτεινή Δάρρα, εκτίθενται σε μια συνέντευξη που δεν θα περίμενα.
  • Πήρα τη μεγάλη απόφαση και πήγα στο περίπτερο και ζήτησα την εφημερίδα. Και εκεί διαπίστωσα πως ο Παπαδημητρίου είναι ο …μοναδικός της περίπτωσης θεσμικός παράγοντας της μουσικής που δεν διστάζει να δημοσιοποιήσει έτσι επιθετικά και περιτυλιγμένος με τα κόκκινα κασκόλ, απαντώντας με τρόπο fun οπαδού στις ερωτήσεις του δημοσιογράφου.
  • Διαβάστε: ¨το κόκκινο χρώμα αντιπροσωπεύει εν τέλει το πάθος, τη δύναμη και τον τσαμπουκά¨. Η Φωτεινή είπε: ¨Ο Ολυμπιακός βγάζει ένα αντριλίκι! Και σε μια γυναίκα φαίνεται πως αυτός ο άνδρας είναι βαρβάτος.¨
  • Και άλλα πολλά και απίστευτα που δεν χρειάζεται να σας αραδιάσω εδώ. Είναι πάντως μια μοναδική περίπτωση θεσμικής ακρότητας να εκτίθεται ένας σοβαρός άνθρωπος. Επιμένω να υποστηρίζω πως καλό είναι να μη θεωρούμε πως η δημοσιότητα λειτουργεί πάντα θετικά στην καριέρα…
  • Όποιος αισθάνεται πως ακόμα και μια αθλητική εφημερίδα της …ποιότητας του οπαδισμού (που είναι προορισμένη να εξυπηρετεί τυφλούς στρατούς) μπορεί να είναι εφαλτήριο ανάπτυξης καλλιτεχνικής καταξίωσης, πλανάται.
  • Μέρα που είναι η σημερινή, δεν είχα πρόθεση να προβώ σε κριτικές και γκρίνιες αλλά ας μη ξεχνιόμαστε. Το 1 ως αριθμός και οι μοναδικότητες που απορρέουν, μας έφτιαξαν και πάλι καταγγελτικό λόγο.
  • Τα θέματα αυτά, πιθανό να μας απασχολήσουν και τις επόμενες μέρες…
  • Ας επανέλθουμε στην 1/1/11.
  • Και στις ευχές για υγεία, περίσκεψη και καλοσύνη… Οι ογκόλιθοι από τις κατολισθήσεις των καιρών, ας μην πέσουν στο κεφάλι μας και μας καταπλακώσουν…

    Νότης Μαυρουδής
    (31/12/2010, για την 1/1/11, για τον Ιωαννίδη και την εφημερίδα του Ολυμπιακού ¨Φως¨…)

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

4 Responses to 1/1/11. Μoναδικότητες…

  1. Ο/Η koudounastar λέει:

    Ε όχι και οπαδική εφημερίδα το »Φως». Εμείς οι Γαύροι έχουμε τον »Πρωταθλητή» και τον »Γαύρο» να καταλαμβάνουν επάξια τη θέση τους στην κατηγορία αυτή. 🙂
    Καλή Χρονιά!

  2. Ο/Η grigoreastar λέει:

    Καθότι ποδοσφαιρόφιλος ο ίδιος, είμαι ο τελευταίος που θα σχολίαζε αρνητικά το δικαίωμα του Δημήτρη Παπαδημητρίου να θέλει να κρατήσει ζωντανό μέσα του «το παιδί της αλάνας». Το λέω βέβαια αυτό και με λίγη δουλικότητα, μιας και ανήκω στην υποδεέστερη φυλή με τα ξενέρωτα πράσινα ανθρωπάκια (όπως υπονοεί), με το σαφές πρόβλημα ελλείμματος ανδρισμού, όπως (εκ των συμφραζομένων) υπονοεί και η κα Δάρρα. Διάβασα με μεγάλη προσοχή λοιπόν τη συνέντευξη τους στην έγκριτη εφημερίδα γνώμης «ΦΩΣ» και μου λύθηκαν πολλές απορίες για αυτή την απροσδιόριστη φύση μου, αυτή την «κάτι μου λείπει άντρας». Και επί τέλους κατάλαβα ότι δε φταίει το ότι φοράω κολώνιες, τη βαρβατίλα δεν την έχω εκ φύσεως, τα πράσινα γονίδια μου δεν το επέτρεψαν!
    Λοιπόν, μέχρι εδώ καλή η πλάκα και ευχαρίστως θα πλακωνόμουν με τον Δημήτρη για τις ομαδάρες μας. Κι άμα λάχει να ‘ούμε το κλείνουμε το ραντεβού για έναν ψιλοτσαμπουκα (και με τις γυναίκες μας παρούσες, να φτιαχτούνε από τη φάση!).
    Όμως τι θα γράψουν την επομένη οι εφημερίδες; «Ένας μουσικός πλακώθηκε με τον διευθυντή της ΕΡΤ»!
    Γιαυτό λοιπόν εγώ κύριοι (παρ’ όλες τις πιέσεις) δεν το ανέλαβα το πόστο του διευθυντή! Προτιμώ να έχω το (άνευ σχολίων) ελεύθερο να με προβάλλει (πρωτοσέλιδο) η ΠΡΑΣΙΝΗ και το ΝΤΕΡΜΠΥ. 😉
    ΥΓ. Μιας και περί κόκκινου ανδρισμού η κουβέντα, με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου είναι νομίζω η χρυσή ευκαιρία να φτιαχτεί επιτέλους και ένας ύμνος αντάξιος του ανδρισμού και του τσαμπουκά της ένδοξης κόκκινης φυλής! Γιατί μη μου πείτε ότι αυτό το νερόβραστο «τζουμπα-τζουμπα-όλυμπικ-όλυμπικ» ξεσηκώνει τη λίμπιντο κανενός! Ενώ δεν θα έλεγα το ίδιο για το γαυροποίημα του Δ.Π. το οποίο δημοσιεύεται στο ΦΩΣ!

  3. Ο/Η chioschristina λέει:

    Νo comment!!!!
    Ειμαι ΑΕΚ!!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s