Η αγορά των ηττημένων…

ΣΟΥΜΑΡΙΣΤΑ 56
(Αλιεύοντας στο τοπίο, από δω κι από ‘κει…)

  • Όλα πήγαν …μια χαρά στην έκτακτη συνέλευση-συνάντηση των μελών της ΑΕΠΙ την Τετάρτη (25/3/2011). Μαζεύτηκαν αρκετοί συνθέτες, λιγότεροι στιχουργοί, στο σύνολό των 150 περίπου καλεσμένων, περίπου ογδόντα, σε μια εκρηκτική περίοδο, όπου τα Πνευματικά δικαιώματα συνθλίβονται από την αλλοπρόσαλλη, αψυχολόγητη και έως ύποπτη διαχείριση τού αρμόδιου Υπουργού Πολιτισμού που αποδεικνύει πως τόσο η γνώση του, όσο και οι ικανότητές του γύρω από ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας χτυπούν κόκκινο, δείχνοντας παντελή ακαταλληλότητα να αποφασίζει για τόσο ζωτικής σημασίας θέματα που αφορούν σε έναν τόσο νευραλγικό επαγγελματικό κλάδο, όπως αυτόν της παραγωγής έργων (τραγουδιών) μουσικής και στιχουργικής.
  • Μαζευτήκαμε λοιπόν εκείνο το μεσημεριανό για να ενημερωθούμε από τον κο Πέτρο Ξανθόπουλο (διευθύνοντα σύμβουλο της ΑΕΠΙ) καθώς και τον πρόεδρο του ΔΣ Κώστα Τριπολίτη, για το όλο σκοτεινό σκηνικό γύρω από την εξέλιξη των Συγγενικών και την αλλοπρόσαλλη προστασία του ΟΠΙ (Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας) που (υποτίθεται πως) προστατεύει το κράτος, εποπτεύοντας (δήθεν) τους υπάρχοντες εισπρακτικούς οργανισμούς… Αντ’ αυτών, ο ΟΠΙ έχει ανοίξει τον ασκό του Αιόλου, (παρά τις επίμονες πολύχρονες καταγγελίες της ΑΕΠΙ), αφήνοντας τις πόρτες για την ασύδοτη κατάχρηση της δημιουργίας «σφραγίδων» και με βιλαέτια είσπραξης δικαιωμάτων (18 εισπρακτικοί νέοι οργανισμοί!!!) που αναζητούν να υφαρπάξουν από την «πίττα», εξουθενώνοντας την αγορά και τον χρήστη, ιδιαίτερα σε μια εποχή που η χώρα περπατάει πάνω σε μια κλωστή… Σε μια περίοδο που η δισκογραφική αγορά έχει συρρικνωθεί απόλυτα και το διαδίκτυο έχει εξελιχθεί σε …φέρετρο των πνευματικών δικαιωμάτων που θα μπούμε μέσα όλοι όσοι ακόμα μπορούν και ζουν από τα ποσοστά των τραγουδιών, των έργων, της σκέψης και του πνευματικού μας δικαιώματος.

  • Η συνάντηση αφορούσε στην ενημέρωση αλλά και στον προβληματισμό μας, για να ξέρουμε τι μας γίνεται˙ άνθρωποι παλαιότεροι και νεότεροι, έμπειροι και πνευματικοί, πολλοί απ’ αυτούς πρωτοκλασάτα ονόματα με πολλές παρεμβάσεις σε καίρια ζητήματα της πολιτικής, πνευματικής και κοινωνικής ζωής.
  • Ήταν εκεί, μη μπορώντας να πιστέψουν την κατρακύλα, την κατάπτωση, τη συρρίκνωση, ενός πνευματικού προϊόντος (της δικής τους δημιουργίας) που δέσποσε στην καθημερινότητα και στον πολιτισμό μιας ολόκληρης χώρας, από το θρυλικό ‘60 έως το μνημονιακό 2011… Αυτές οι γενιές ήταν εκεί και τους ζητήθηκε να παρέμβουν, να προβούν σε πράξεις, να κινητοποιηθούν, να χρησιμοποιήσουν εμπειρίες, γνωριμίες, έστω ιδεολογίες…
  • Παρακολουθούσα το αμήχανο βλέμμα όλων! Κάποιοι έπρεπε να πουν κάτι˙ να δηλώσουν πως είναι εκεί. Έπεσαν προτάσεις ανεδαφικές, καλής πρόθεσης όμως. Για απαγόρευση ρεπερτορίου ενός μηνός από τον Θάνο Μικρούτσικο (θαρρείς και στη χώρα της διαπλοκής και της ασυδοσίας, απέναντι σε νόμους και γραφές, θα σεβαστεί κανείς το δικαίωμα της απαγόρευσης, από τα ραδιόφωνα, τις τηλεοράσεις, τα νυχτερινά κέντρα και τις συναυλίες…) Για να επιβάλλεις κάτι τέτοιο, θα πρέπει να έχεις διαπραγματευτική δύναμη και τέτοια δύναμη, μας ετελείωσε προ πολλού, από τότε που το βλέμμα του κόσμου κοιτάζει την άμεση επιβίωση!
  • Έπεσε η πρόταση ενός κειμένου διαμαρτυρίας προς τον Πρωθυπουργό και τους υπουργούς από τον Κώστα Τριπολίτη που το διάβασε. Άλλος το βρήκε δραματικό, άλλος ρομαντικό, άλλος ήπιο, έως και υπερβολικά ευαίσθητο (!) και χάθηκε στους διαδρόμους και τα πηγαδάκια έξω από την αίθουσα…
  • Προτάθηκε να συσταθεί μια επιτροπή από επωνύμους που θα αναζητήσουν συνάντηση με τον πρωθυπουργό, για να τον πείσουν πως θα πρέπει να αποσύρει αποφάσεις που έρχονται αντιμέτωπες με τα συμφέροντα του κλάδου!
  • Τέλος, όλοι αποδέχτηκαν τη σύσταση ενός συλλογικού οργάνου με προσωπικότητες που θα πρέπει να κινήσουν γη και ουρανό, για να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη, θαρρείς και αυτή η τελευταία δεν έχει με τι άλλο να ασχοληθεί σ’ αυτή τη δύσκολη συγκυρία…
  • Διαπιστώθηκε ένα αναμενόμενο τέλμα! Ένας ολόκληρος  κλάδος δεν βρήκε μια κάποια «χαραμάδα», ώστε να εισχωρήσει και να βρει έδαφος μιας ρηξικέλευθης πρότασης μέσα σ’ αυτό το αχανές τοπίο της πνευματικής ιδιοκτησίας και στην προσπάθεια των Συγγενικών να ελέγξουν το τοπίο με όχημα το «μπέστε σκύλοι αλέστε».
  • Ίσως η εποχή δεν αφήνει αυτές τις «χαραμάδες» ανοιχτές και ουδείς μπορεί πλέον να αναδείξει κάποιο σκεπτικό, με δεδομένη τη δύσκολη πολιτική συγκυρία. Μα, αλήθεια, ποιος βλέπει πλέον νέες ιδέες (και προτάσεις) από πρόσωπα, κόμματα, κινήματα, που να ωθούν προς μια κατεύθυνση λύσεων σε οποιοδήποτε θέμα; Εδώ, μια ολόκληρη χώρα πτώχυνε, κυρίως από ιδέες και λύσεις για να σταθεί στα πόδια της! Ένας ολόκληρος κόσμος τής πάλαι ποτέ αριστερής διανόησης στερείται πλέον σκέψεων και προτάσεων που θα είναι «λύσεις» για οτιδήποτε… Ένας ολόκληρος πολιτιστικός χώρος-κόσμος στερείται ιδεών για να προσαρμόσει την κρίση και όχι η κρίση να προσαρμοστεί σ’ αυτόν το χώρο. Η ίδια η δισκογραφία (με τους πρωταγωνιστές της) έδειχνε στα πρόσφατα χρόνια την κόπωση ιδεών, αφήνοντας το προϊόν της να οξειδώνεται και να απομακρύνεται από το ενδιαφέρον του κόσμου. 
  • Ας αναρωτηθούμε: είναι όντως αδιέξοδο στα περί πνευματικής ιδιοκτησίας αυτό που συμβαίνει ή  μήπως και ελλοχεύει η πτώχευση ιδεών όλων εμάς που αδυνατούμε πλέον να βρίσκουμε λύσεις στα καυτά θέματα που μας αφορούν; η μάζωξη των πνευματικών δημιουργών στα γραφεία της ΑΕΠΙ ανέδειξε ακριβώς αυτή την αποδυνάμωση  ολόκληρου του κλάδου! Υποταγμένος στα παιχνίδια της εξουσίας και στη χειραγώγηση από τα Εκδοτικά και συντεχνιακά συμφέροντα εφημερίδων- Ραδιοτηλεοπτικών μέσων, δισκογραφικού κατεστημένου, δεν ενδιαφέρθηκε να φτιάξει στέρεες βάσεις για να προστατεύσει μακροχρόνια τα συμφέροντά του, παρ’ όλες τις ενημερώσεις από την ΑΕΠΙ. Όλα αυτά τα τελευταία χρόνια, διαφαινόταν η εξέλιξη. Τώρα, ο κόσμος μας, δείχνει κουρασμένος, ανήμπορος να αντιδράσει, δίχως δισκογραφικές εταιρείες, με ένα διαδίκτυο που δεν είναι φίλα προσκείμενο προς τα πνευματικά δικαιώματα και -κυρίως- με την παράφρονα αφύπνιση της συντεχνίας των συγγενικών να κάνει πλιάτσικο σε μια άρρωστη και εξουθενωμένη αγορά των ηττημένων…
  • Παρακολουθούσα σιωπηλός και εμβρόντητος τη συνέλευση των μελών. Σκέφτηκα πως κι εγώ είμαι μέσα σ’ αυτό το κάδρο σκοτεινής εικόνας. Είχα μπροστά μου έναν κόσμο που αδυνατεί πλέον να παρέμβει σε μια χώρα που προσπαθεί να περισώσει τα κομμάτια της. Σκέφτηκα πως ίσως άλλες γενιές να βρούνε το νήμα που θα τις οδηγήσει να ανοίξουν άλλους ορίζοντες. Ο σημερινός κόσμος τού τραγουδιού θα ζει με τις ένδοξες σελίδες του παρελθόντος του…

 Νότης Μαυρουδής
(Σκέψεις γύρω από μια συνάντηση δημιουργών. 27/5/2011)

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s