Περπατώντας στον σκοτεινό ορίζοντα…

ΣΟΥΜΑΡΙΣΤΑ 67
(Αλιεύοντας στο τοπίο, από δω κι από ‘κει…)

  • Με κατατρέχουν οι ειδήσεις των οχτώ, τα τηλεοπτικά παράθυρα, τα τραπέζια, τα κόμματα, οι αρχηγοί, το μνημόνιο, οι «της Ευρώπης» και οι «της δραχμής», οι τράπεζες, η άνοδος των μικρών, η πτώση των μεγάλων, η εμφάνιση νέων, η εξαφάνιση παλαιών, οι σφυγμομετρήσεις, η αγωνία για τις 17, η αμετροέπεια του νεαρού ηγέτη, η οξείδωση τού μεσήλικα, οι κωλοτούμπες των θέσεων και των λόγων, οι «πατριωτικές» θέσεις, τα «για την Ελλάδα ρε γαμώτο», το μεταναστευτικό, ξανά το χαμόγελο της Ντόρας, το αυστηρό βλέμμα του Σόϊμπλε, οι ελπίδες του Γάλλου ηγέτη, τέλος η απόλυτη ένδεια πολιτικών ιδεών, να ψάχνω και να δυσκολεύομαι να βρω ορίζοντα με μια είδηση της προκοπής που να έχει άρωμα πολιτισμού…
  • Με απασχολεί η πασιφανής ακροδεξιά εθνικιστική στοίχιση του Καμμένου, η συνεχιζόμενη βιαιότητα και η μαγκιά τών «εγέρθητι» και ο ναζιστικός εφιάλτης…
  • Με κατατρώγει η συνεχιζόμενη αλητεία των γηπέδων σε όλα τα αθλήματα, που συνεχίζει απτόητη την καταστροφή, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που γνωρίζει πως δεν θα υποστεί.
  • Νοιώθω να με απειλεί ο συλλογικός θυμός από τις περικοπές και αδικίες του μνημονίου, από τις νταβατζιλίδικες συμπεριφορές των τραπεζών, μια που αυτός ο θυμός, πριν προλάβει να γίνει δημιουργική σκέψη για το πώς θα εκλείψουν όλα αυτά που μας οδήγησαν στο Μνημόνιο, πάει να  μετατραπεί σε τυφλή ψήφο και γίνει μπούμερανγκ στην ομαλή εξέλιξη της χώρας…
  • Ένα ηλεκτρισμένο κλίμα που θα κρατήσει για μέρες, ώσπου να δούμε τι θα ξημερώσει και ποιες θα είναι οι δυνάμεις που θα αναλάβουν να μας πάνε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα…
  • Πού να βρω το κλίμα, να συγκεντρωθώ, να σκύψω στον εσωτερικό μου κόσμο, όταν ο εξωτερικός φλέγεται;
  • Η γενιά μου εντάχθηκε σε αυτό που ονόμασαν «πολιτική τέχνη», αλλά από ένα σημείο κι έπειτα αντιλήφθηκα πως αυτό ήταν κάτι πολύ βαθύτερο από τη σφιγμένη γροθιά, την καταγγελτική κραυγή και το «είμαστε χίλιοι δεκατρείς» του ’70.
  • Διαλέξαμε να ταχθούμε απ’ την πλευρά της προοδευτικής τέχνης και να προσαρμόσουμε τον Μπρεχτ, τον Κουρτ Βάϊλ, τον Νταλί, τον Πικάσο, τον Μαγιακόφσκι, στις εξελίξεις των καιρών, ανάγοντας, δικαίως, τον Μάνο Χατζιδάκι ως μέντορα ενός μουσικού κώδικα που συνδυάζει το σώμα με το πνεύμα, αδυνατώντας να συμπληρώσουμε το κενό της απουσίας του…

  • Αναζητήσαμε το βάθος ενός πολιτισμού που να εκπαιδεύει πολίτες, να δημιουργεί κουλτούρα συνεννόησης γύρω από σοβαρά πολιτειακά-κοινωνικά θέματα.
  • Απογοητευτήκαμε με την απουσία τού πολιτισμού της καθημερινότητας του πολίτη, με τα σκουπίδια έξω από το σπίτι μας, την «έτσι θέλω» οδήγηση, τα παρκαρίσματα στα πεζοδρόμια, την απόλυτη υποβάθμιση της πόλης, την εύκολη διαπλοκή, την αδιαφορία στην αισθητική των κτιρίων, την κατάντια των πανεπιστημιακών χώρων, την εξέλιξη των δημόσιων χώρων σε μουσικό ελληνάδικο νυχτερινής πίστας…
  • Αναρωτιέμαι συχνά αν υπάρχει η στοιχειώδης προτροπή από φορείς και κόμματα γύρω από μια προοδευτική συμπεριφορά του πολίτη, ώστε να βελτιώσει την συμπεριφορά του καθενός μας προς την πόλη που τον φιλοξενεί…
  • Παρακολουθώ την αγωνία των νέων μουσικών που ολοκληρώνοντας τις σπουδές τους, βρίσκονται σε έναν ανοιχτό ορίζοντα ανεργίας, αφού η πορεία της χώρας επί χρόνια δεν ευνόησε την καλλιτεχνία, προτρέποντας θαρρείς όλους να ανοίξουν σουβλατζίδικο ή να κάνουν ντελίβερι για να επιβιώσουν…
  • Ποια καλλιτεχνία; ποια προοπτική; ποια θέση εργασίας; σε ποια ορχήστρα; σε ποιο σύνολο;

  • Η έξοδος από τη χώρα είναι ο δρόμος για την επιβίωση των ελλήνων μουσικών. Η χώρα πλέον δεν διαθέτει καλλιτεχνικούς  φορείς που θα απορροφήσουν έμψυχο υλικό. Ουδείς υπουργός ενδιαφέρθηκε να μελετήσει, να προετοιμάσει κάτι που θα απασχολούσε τομείς τής μουσικής επιστήμης.
  • Ήδη ακούγεται ως υπέρτατη υπερβολή η αναζήτηση κατανόησης πάνω σε ένα τέτοιο θέμα, από το υπουργείο και τους επιτελείς του. Τα Ωδεία αφημένα στη μοίρα τους, οι ορχήστρες πνίγονται στα χρέη και οι διευθυντές παίρνουν πλέον χάπια για να ξεπεράσουν τις συνεχιζόμενες κρίσεις, δίχως να βλέπουν καν το χρώμα του χρήματος…
  • Προς τα πού να κοιτάξεις; ποια Ευρώπη και ποια εξέλιξη να προλάβεις; Ο πολιτισμός είναι ποτάμι που κυλάει συνεχόμενα, δίχως σταμάτημα. Γεμίζει το ποτάμι με ιδέες και κυλάει το νερό του. Εναλλάσσονται οι γενιές και οι ιδέες μεταφέρονται, δεν λιμνάζουν.
  • Ο ελληνικός κόσμος δεν υπάρχει μέσα σ’ αυτό το ποτάμι! Καταναλώσαμε την ενέργειά μας σε πολιτικές-κομματικές κρίσεις και αδιαφορήσαμε σε  ό,τι ερχόταν ως άνεμος. Αφήσαμε τα ρεύματα να περάσουν και δεν επωφεληθήκαμε. Ξοδευτήκαμε μέσα στην τυφλή κατανάλωση και προσπεράσαμε τα ουσιώδη.
  • Τώρα, έχουμε μπροστά μας το χείλος του γκρεμού και έχει παγώσει οποιαδήποτε κίνηση. Τα πρώην μεγάλα κόμματα έκαναν την μπίζνα τους ασύστολα. Καμία ουσιαστική αντίδραση αφύπνισης από μέρους μας παρά μόνο να ευνοήσουμε τους κομματικούς ανταγωνισμούς, ξεχνώντας δήθεν πως η κρίση είναι συλλογική και όχι ενός. Ο «εχθρός» δεν είναι «ο άλλος», αλλά ένα κομμάτι του καθενός μας, αφού πρώτα σταθήκαμε ανάξιοι να ορίσουμε έντιμες διοικήσεις, ανεχόμενοι ως κοινωνία τη γραφειοκρατία, την εξάρτηση από την κομματική νομενκλατούρα, τις εθνικιστικές κορώνες, τον τυφλό και ανέξοδο πατριωτισμό, τον συνδικαλιστικό σκοταδισμό, τον ελληνοχριστιανικό πατριωτικό συντηρητισμό, την ποικιλόμορφη βια…

  • Ποια …προοδευτική κατεύθυνση να ακολουθήσουμε, αφού ουδείς ασχολείται μ’ αυτήν; Το μόνο που θα μπορούσαμε να κρατήσουμε είναι να περάσει και η 17 Ιουνίου. Ό,τι μας προκύψει από τα αριστερά ρεύματα, που ως φαίνεται θα ισχυροποιηθούν, ας γίνουν ανάχωμα μιας άλλης κατεύθυνσης απ’ την έως τώρα.
  • Μήπως όμως και αυτό είναι ουτοπία, αφού οι δυνάμεις τής αριστεράς ήταν κι αυτές μέσα στο παιχνίδι τής έως τώρα εθνικής μας αποχαύνωσης, τροφοδοτώντας την ιδεολογία τής κατανάλωσης με τον δικό της τρόπο; Ποια είναι τα δείγματα μιας αριστερής αντίστασης στο οικοδόμημα της μεταπολιτευτικής κουλτούρας του λαϊκισμού και των παροχών;
  • Όλα αυτά τα ερωτήματα θα αιωρούνται και θα ζητούν απαντήσεις. Για άλλη μια φορά δεν υπάρχει στην ατζέντα των συζητήσεων τίποτα απολύτως γύρω από τον πολιτισμό της χώρας. Για άλλη μια φορά, θα σκύψουμε το κεφάλι στις δανειακές ανάγκες, τις εξαρτήσεις, τις μνημονιακές εμμονές και τους λεονταρισμούς, αδιαφορώντας για άλλες εκδοχές της κρίσης, δίχως να περνάει από το νου πως η κρίση που διανύουμε ως χώρα, είναι πρωτίστως πολιτισμική και αυτός είναι ο πρώτος λογαριασμός που θα πληρώσουμε κατά μόνας και ως έθνος…

Νότης Μαυρουδής
(23/5/2012)

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

19 Responses to Περπατώντας στον σκοτεινό ορίζοντα…

  1. Ο/Η Νίκος Διονυσόπουλος λέει:

    Δυστυχώς …εξαιρετικό και πέρα ως πέρα αληθινό το σχόλιο. Προσυπογράφω και με τα δυό χέρια !

    • Ο/Η mavroudistar λέει:

      Αγαπητέ μου Νίκο,
      Νομίζω πως ότι έγραψα εκφράζει και το περιβάλλον στο οποίο συναναστρέφομαι. Είναι δηλαδή ο κοινός τόπος των βιωμάτων σε αυτή την ζοφερή περίοδο, που δεν γνωρίζουμε πού θα μας βγάλει και με ποια τραύματα. Θα χαιρόμουν να ήξερα πως είσαι ένας από τους αναγνώστες μου, γνωρίζοντας τα ποιοτικά σου χαρακτηριστικά, καθώς και τις κοινές ευαισθησίες που κουβαλάμε…
      Νότης

  2. Ο/Η Διαμαντής λέει:

    όπως λέει και ο Σαχτούρης αγαπητέ κύριε Μαυρουδή .»Εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά να πετάω» …. http://www.youtube.com/watch?v=xYo7v9DYZ7c και αφού υπήρξε αυτό τότε στο χέρι μας είναι να το συνεχίσουμε ….

  3. Ο/Η grigoreastar λέει:

    Μακάρι να μπορούσα να διαφωνήσω…

  4. Ο/Η Ντίνα Μπακινέζου λέει:

    Σαν πρώτη αντίδραση, μου έρχεται να βάλω τα κλάματα, βαρέθηκα πια να βάζω τις φωνές, δεν με ακούει κανένας. Αλλά, τελικά εγώ θα συνεχίσω όπως μπορώ, σιωπηλά και επίμονα, για να πάψει να είναι σκοτεινός ο ορίζοντας για τα παιδιά μου, για μένα, για όσους μπορώ να επηρεάσω. Υπάρχουν άνθρωποι με δημιουργικότητα και με ψυχή και στο χώρο του πολιτισμού και σε άλλους τομείς της ζωής μας έτοιμοι να δουλέψουν και να μας δώσουν το καλύτερο. Λίγη ανάσα, λίγη ησυχία θέλουν μόνο από την καθημερινή τρέλα και το θόρυβο που μας περιβάλλουν………
    Πάω πίσω στο κλουβί μου!!!

    • Ο/Η mavroudistar λέει:

      Αγαπητή Ντίνα,
      Δεν προτείνω να πάμε πίσω στα κλουβιά μας… Μην το κάνεις. Δεν θα σε βγάλει πουθενά. Εμένα, κάθε τόσο με πιάνει απελπισία να βλέπω τόση αδράνεια, τόσο πολύ στον πάγο, αγγυλωμένοι μέσα στον στενό μας χώρο, που παρ΄ όλες τις θάλασσες και τους γεωγραφικούς μας ορίζοντες, μας έχουν κάνει χώρο κλειστό, στενό, τόσο δα, ταγμένοι σε μια ανθρωποθυσία απομονωτισμού δίχως όρια. Εμείς όλοι, που δεν στερηθήκαμε ποιητές, ζωγράφους, μουσικούς, στοχαστές, θεατρανθρώπους και λογοτέχνες. Κατάγραψα στο κείμενό μου θυμό, οργή και παράπονο και ήθελα να το συμμεριστώ με άλλους, ποτέ όμως δεν υπαινίχτηκα πως η λύση είναι «πίσω στο κλουβί»
      Νότης Μαυρουδής

      • Ο/Η Ντίνα Μπακινέζου λέει:

        Έχετε δίκιο! Είστε από τους ανθρώπους που αν σιωπήσουν και κλειστούν στο κλουβί τους, εμείς οι υπόλοιποι χαμένοι θα βγούμε – και δεν λέω κάτι τέτοιο σαν κολακεία – το πιστεύω. Εγώ, »κλουβί» μου, εννοώ το αντικείμενο και χώρο της δουλειάς, που τυχαίνει αυτή τη στιγμή να είναι στο μάτι του κυκλώνα και που πρακτικά θα μπορούσε να προσφέρει πολλά ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει αυτός ο τόπος με συνέπεια. Και ως »κλουβί» ακόμη αντέχεται…..

      • Ο/Η mavroudistar λέει:

        Δεν χωράει καμία αμφιβολία Ντίνα πως ο καθένας έχει τα «κλουβιά» του. Είτε από υπαρξιακά αδιέξοδα, είτε για να προστατευθεί από την διάχυτη ανοησία των καιρών… Σ’ αυτό το σημείο, το πνευματικό αγαθό ίσως μπορεί να βοηθήσει, αλλιώς, το εύλογο ερώτημα είναι: «οι τέχνες τι ρόλο παίζουν;» μου δημιουργήθηκε η περιέργεια να μάθω ποιο είναι το κλουβί σου-η εργασία σου…

      • Ο/Η Ντίνα Μπακινέζου λέει:

        Είμαι οικονομολόγος στην Τράπεζα της Ελλάδος στη διεύθυνση μελετών και ασχολούμαι με θέματα εξωτερικών συναλλαγών…εκείνη η »εξωστρέφεια» που λέγαμε…Βλέπω αναπόφευκτα ένα μέλλον με λιγότερη πολυτέλεια, λιγότερα αυτοκίνητα, μαιζονέτες και άλλα συναφή… και ίσως περισσότερο χρόνο να ασχοληθούμε με τις τέχνες είτε εκφραζόμενοι μέσα από αυτές είτε απολαμβάνοντας αυτό που έχουν να μας προσφέρουν οι άλλοι..

      • Ο/Η mavroudistar λέει:

        Μμμμμ… Τελικά Ντίνα, τα βρίσκω προς το ποιο αισιόδοξο αυτά που πιστεύεις και σκέφτεσαι. Σε παρακαλώ να αναβάλλεις κάθε κακή σκέψη. Τέτοιες σκέψεις είναι πολύ δημιουργικές και γόνιμες. Χαίρομαι…

  5. Ο/Η Loussy Pen λέει:

    …..Μά δέν είναι εύλογο, νά μήν υπάρχει στήν »ατζέντα» ΤΙΠΟΤΑ γύρω απ’ τόν πολιτισμό, αφού έκαναν τόσον »αγώνα», γιά νά καταφέρουν, ν’ αμβλύνουν τήν πολιτιστική μας συνείδηση, ν’ αποκοιμήσουν σέ βαθμό …..»βυθιότητας» τήν ιστορική μας μνήμη και κυρίως, νά μάς απομακρύνουν από τή ρίζα τής γλώσσας μας?….
    Θέλω νά ελπίζω/πιστεύω, πως η συνειδητοποίηση τής υποδούλωσής μας σ’ όλων τών ειδών τίς εξαρτήσεις, στίς οποίες μάς ανάγκασαν, μέσ’ από διαδικασίες εξαπάτησης, να σκύβουμε τό κεφάλι, αργά ή γρήγορα θ’ αποτελέσει τό εφαλτήριο τής επανάστασής μας!!!!…..

    • Ο/Η mavroudistar λέει:

      Αγαπητή μου Loussy Pen,
      «Μας αναγκάζουν», «Μας απομακρύνουν»…Να πιστέψουμε πως υπάρχουν από τη μια μεριά «αυτοί» κι από την άλλη «εμείς»; Δεν υπάρχει το «όλοι μαζί»; Δεν θέλω να τοποθετήσω εύκολα δυο κόσμους. Παράλληλα, ο ορισμός του εκμεταλευτή και του εκμεταλευόμενου, ισχύει ακόμα, αλλά δεν μπορεί πάντα να υποδουλωνόμαστε γιατί υπάρχει ο κακός μπαμπούλας του εξουσιαστή. Είμαστε κοινωνία της Δημοκρατίας και από το 1974, υποτίθεται πως εκλέγουμε αυτούς που θα διοικήσουν. Νομίζω πως θα πρέπει να είμαστε πιο αυστηροί με τον εαυτό μας και να τεθούμε απέναντι στον καθρέφτη μας. Αποτύχαμε ως κοινωνία σε πολλά επίπεδα και το πρώτο είναι ίσως η επιλογή της ποιότητας της Δημοκρατίας μας. Και τα υπόλοιπα (η αλυσίδα) ξεδιπλώνεται αλύπητα. Χρειάζεται πλήρης επανατοποθέτηση σε όλα τα επίπεδα: κοινωνικά, πολιτειακά, πολιτισμικά κλπ. Το θέμα είναι ανεξάντλητο…

      • Ο/Η Loussy Pen λέει:

        Σίγουρα είναι ανεξάντλητο τό θέμα φίλτατέ μου Νότη και θά πώ μόνο, οτι είπες τή μαγική λέξη: ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ!..
        Υποτίθεται, πως εκλέγουμε αυτούς, που μάς κυβερνούν, ενώ στήν πραγματικότητα καθοδηγούμαστε ποδηγετούμενοι, λόγω τής εξώθησής μας στήν αποβλάκωση, όπως είπα και πρίν.
        Και ΝΑΙ υπάρχει ο »κακός μπαμπούλας τού εξουσιαστή/εκμεταλλευτή» και θά έλεγα -τελικά- τού ΕΚΜΑΥΛΙΣΤΗ, αφού έχουν κάνει υποχείριό τους τό μυαλό μας, μιά κι όταν προσπάθησαν, νά μάς υποδουλώσουν »σωματικά» ΑΠΕΤΥΧΑΝ πανυγυρικά!!!… Ήταν αδύνατον, νά μάς »χειριστούν» είτε με δικτατορίες είτε με κατοχές είτε με απαγορεύσεις είτε με σωματικούς βασανισμούς… Βρήκαν όμως τόν τροπο, ν’ αχρηστέψουν τό μόνο όπλο τών έλλογων όντων, τήν δυνατότητα τής ΣΚΕΨΗΣ, δηλητηριάζοντάς μας συστηματικά μέ τό εμετικό life styl, μέ τήν δικαιολογία – δήθεν- τής ….»ψυχαγωγίας», που μόνο ψυχαγωγία δέν είναι στήν πραγματικότητα….
        Όταν λοιπόν αυτό συνδυάζεται και με τήν απομάκρυνσή μας από τή γλώσσα και τήν ιστορία, έ, από ‘κεί και πέρα πιά, όσο κι άν »κοιταχτούμε στόν καθρέφτη», δέν πρόκειται, νά δούμε παρά αυτό, που μάς έχουν μάθει νά βλέπουμε…..
        Όπως είπες χρειάζεται πλήρης επανατοποθέτηση, που όμως γιά έχει »αντικρυσμα» πρέπει νά γίνει με τόν τρόπο, που γίνονται όλες οι επαναστάσεις: ΟΔΥΝΗΡΑ, ΔΥΝΑΜΙΚΑ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ!!!!!!….

  6. Ο/Η mavroudistar λέει:

    Οι τρεις τελευταίες λέξεις με συντάραξαν Loussy Pen μου! Και ετούτο γιατί και οι τρεις περιέχουν αίμα και πισωγύρισμα και -σου ομολογώ-πως θα ήθελα να βρεθούν λύσεις μακριά από αυτές τις «κακές» λέξεις. Να μην είμαι δηλαδή πρόθυμος να θυσιαστεί ένα οικοδόμημα ζωής (με τις παραμορφώσεις, τα λάθη και τις παρεκκλήσεις) και με την όψη της αυτοκαταστροφής να αιωρείται…
    Όχι! Η γενιά μου γεννήθηκε μετά τους εμφυλίους και τον πόλεμο, που είχε αμέτρητα θύματα μέσα και έξω από τη χώρα. Οι λέξεις «Οδυνηρά-δυναμικά-αποφασιστικά» δηλώνουν ένοπλη ρήξη αν κατάλαβα καλά… Ένα πισωγύρισμα που δεν γνωρίζω πόσο μπορούμε να ελέγξουμε και να αντέξουμε την έκβασή του και τι θα μας στοιχίσει σε ύλη, σε ψυχές και σε πνεύμα… Δεν επιθυμώ να ρίχνω επαναστατική μπαρούτη στα λόγια και δεν γνωρίζω αν η φαρέτρα μου διαθέτει τα κατάλληλα αποθέματα τέτοιου ηρωϊσμού που προτείνεις, που να προσπερνάει ένα νέο ολοκαύτωμα των γενεών, των παιδιών μου, των εγγονών μου, καθώς και ολόκληρης της ανθρωπότητας,,,
    Κρατάω τη φράση σου για «απομάκρυνσή μας από τή γλώσσα και τήν ιστορία»! Όντως, αν απομακρυνθούμε και απ’ αυτά θα σκοτεινιάσει όλο το τοπίο γύρω μας…
    Και εάν η θέση μου αποπνέει τόόόόόσο συναισθηματισμό και συντηρητισμό, συμπάθα με. Δεν διαθέτω την αποδοχή της ηρωϊκής σου προτροπής…
    Νότης Μαυρουδής

    • Ο/Η Loussy Pen λέει:

      ………ΚΑΝΕΝΑΣ »ΗΡΩΙΣΜΟΣ» αγαπητέ μου Νότη!!!!!!!!….
      Μιά πολύ σκληρή αλήθεια είπα, που ΔΕΝ διέπεται,από ΚΑΜΜΙΑ διάθεση πισωγυρίσματος, ΟΥΤΕ αίματος!!!!….. Και που φυσικά ούτ’ εγώ αντέχω τό βάρος της…..
      Απλά είν’ ο ΜΟΝΟΣ δρόμος………. Τήν ομολογώ όχι από δύναμη, αλλά από ….αδυναμία μπροστά στο φάσμα τού αργού »θανάτου» μέ συνεχή αγωνία, που μάς έχουν εδώ και πολύ καιρό υποβάλει κι απ’ τόν οποίο είναι φανερό, οτι δέν έχουν σκοπό, νά μάς απαλλάξουν ποτέ.
      Αντίθετα, θά επιτείνουν τήν αγωνία κάθε μέρα και περισσότερο μέ κάθε τρόπο και μέσο, όπως ήδη βλέπουμε, νά συμβαίνει.
      Ξέρω και νιώθω, πως τό κόστος είν’ αφόρητο, πρώτ’ απ’ όλα κρίνοντας απ’ τόν εαυτό μου. Όμως μού είναι απείρως πιό δυβάσταχτο, νά βλέπω τήν καθημερινή αλλοτρίωση καί τήν …»μή αναστρέψιμη»….. σήψη……………..

      • Ο/Η mavroudistar λέει:

        Να λοιπόν η «μη ανατρέψιμη σήψη».
        Γιατί είσαι τόσο σίγουρος Loussy Pen; Μετά απ’ όλο αυτό το εθνικό ταρακούνημα, τον ζόφο, την κατρακύλλα, τη ντροπή, μήπως διαθέτουμε έναν τόσο ανάλγητο λαό που θα συνεχίζει να αδιαφορεί στις εξελίξεις και στην επαναφορά της έντιμης στάσης ζωής; Νιώθεις πως είναι ένα ακραίο σενάριο αυτό που θα αφίσει αδιάφορο τον μέσο έλληνα; Θα είμαστε όλοι τόσο ανίσχυροι και θα συνεχίζουμε να υποτασσόμαστε σε κόμματα και σε λογικές ξεπερασμένες;
        Με λίγα λόγια: οφείλουμε να στοχεύουμε στην αισιόδοξη πλευρά της ζωής. Όλο αυτό το εθνικό ΣΟΚ με το πιο ακραίο σενάριο της πτώχευσης σε εξέλιξη, εάν δεν χρησιμεύσει για ολικές επανατοποθετήσεις σε επίπεδο πολιτικού πολιτισμού, δηλαδή για την ίδια την επανατοποθέτηση της δημοκρατίας μας, την επιλογή άξιων εκπροσώπων διοίκησης και της ποιότητας ζωής που βρίσκεται στο ναδίρ, τότε θα είμαστε, όντως, άξιοι κάθε χλευασμού…
        Το «μη ανατρέψιμη» θα είναι η πιο ντροπιαστική ΗΤΤΑ του έθνους, των γενεών, του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού (ναι, υπάρχει, όσο και να μη φαίνεται σε πρώτο πλάνο), καθώς και της συλλογικής μας αξιοπρέπειας…
        Ομολογώ πως είμαι αμετανόητος, γιατί πιστεύω πως έναν πόλεμο, τον κερδίζεις με τον πολιτισμό που ορθώνεις! Αμετροεπές; Ίσως…
        Νότης Μαυρουδής
        (Ερώτημα:Τί σημαίνει Loussy Pen;)

  7. Ο/Η Loussy Pen λέει:

    ……καθόλου αμετροεπές αγαπητέ μου Νότη!!!!!….
    Ελπιδοφόρο κι αισιόδοξο θά τό έλεγα…
    Και μέ τήν καρδιά ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ!!!!!!….
    .Επειδή τό έχουμε απόλυτη ανάγκη…
    Όμως η λογική είν’ αμείλικτη….
    Άν δούμε κατάματα τήν »μη αναστρέψιμη σήψη» που είπα, τό ΣΟΚ θά είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΦΟΡΗΤΟ κι ίσως τότε, νά ……ξεκουνάγαμε κομματάκι…. Όμως φεύ…. Όσο υπάρχει, παράλληλα με τό φάσμα τής χρεωκοπίας τής χώρας ορατό όσο ποτέ, το περιθώριο/δυνατότητα/διάθεση, νά…… »πανηγυριαζόμαστε eurοvisionικά» (π.χ.) (κι όχι μόνο) κι απ’ τήν άλλη νά βρισκόμαστε πρό τών πυλών μιάς ακόμα εκλογικής αναμέτρησης, απ’ τήν οποία δέν είναι σίγουρο, πως θά μπορέσει, νά βγεί κυβέρνηση ικανή, να κουμαντάρει επιτυχώς τό πολύπαθο τούτο σκαρί, δέν μπορεί παρά οι ….»οιωνοί», νά διαγράφονται από δυσάρεστοι έως απελπιστικοί….
    Δέν έχουμε πιάσει ακόμα πάτο καλέ μου…..
    Όσο υπάρχουν ακόμα »θέσεις εργασίας» γιά κάποιους, που ονομάζουν επάγγελμα τή διαστροφική τους ενασχόληση με τά λεγόμενα θέματα life styl (κι όχι μόνο) τή στιγμή μηδέν τής χώρας, όχι, ΔΕΝ έχουμε φτάσει στο ναδίρ (όπως είπες).
    ΘΕΛΩ ΜΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ, νά συμπλεύσω με τήν άποψή σου!!!!!…
    Πιστεύω ακράδαντα, πως ο πολιτισμός είναι τό άλφα και τό ωμεγα ενός λαού, αλλά όπως βλέπεις καθημερινά φροντίζουν, νά μας ….»αποψιλώνουν» ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ απ’ τόν δικό μας, μιά και ΜΟΝΟ έτσι θά μπορέσουν, νά μάς….»φέρουν βόλτα», αφού έχει αποδειχθεί αιώνες τώρα, πως τό ελληνικό πνεύμα δέν υποτάσσεται ΚΑΘΟΛΟΥ ΕΥΚΟΛΑ!!!!!!…..
    Άς μήν ξεχνάμε, πως είμαστε ο μόνος λαός, που άντεξε τό ΛΙΓΟΤΕΡΟ χρονικό διάστημα τή δικτατορία απ’ οποιονδήποτε άλλο λαό!!!!!!!!!…..
    Ώς εκ τούτου φρόντισαν, νά καλλιεργηθεί αργά και σταθερά η αδιαφορία στους νέους, η απομάκρυνσή τους κι η εν τέλει αποκοπή τους απ’ τό ιστορικό τους παρελθόν, με αποτέλεσμα ν’ αμβλυνθεί σέ βαθμό …κακουργήματος τό οποιοδήποτε κριτήριο θά τους επέτρεπε, νά ορθώσουν, όπως πολύ σωστά είπες, τόν πολιτισμό τους και νά κερδίσουν τόν πόλεμο!!!!!!…. ( τρανό παράδειγμα η αποχή, που έφερε τά μαυροσκυλοφασιστόμουτρα, νά περνούν με πρωτοφανή αναίδεια τό κατώφλι τού ναού τής Δημοκρατίας, που οι ίδιοι επιδιώκουν τήν κατάλυσή της. Δέν είναι τρομερό?????????????….)………..

    ΥΓ.1) Ο λαός ΔΕΝ πιστεύω, πως είναι ανάλγητος. Είναι απλά αναισθητοποιημένος απ’ όλα τά ……»αναισθητικά» που ανέφερα πιό πάνω…
    ΥΓ.2) Loussy Pen είναι πολύ απλά αναγραμματισμένο τ’ ονοματεπώνυμό μου με λατινικούς χαρακτήρες, μιά κι ήρθε στιγμή, που η εμφάνισή μου μέ τ’ όνομά μου -όπως έκανα πρίν από κάμποσο καιρό- θά μπορούσε νά επισύρει έως και προσωπικό κίνδυνο……
    Καταλαβαίνω πολύ καλά τί περνά απ’ τό μυαλό σου βλέποντας τόν τρόπο που μιλώ, αλλά πίστεψέ με, μιλώ μέ άφατο πόνο και φόβο…….. Όμως η αλήθεια δέν μπορεί νά κρυφτεί, ακόμα κι άν δέν καταφέρουμε ποτέ, νά τήν κάνουμε πράξη………

    • Ο/Η mavroudistar λέει:

      Χαίρομαι τον διάλογο αυτόν Loussy Pen.
      Εάν γίνει ένας συγκερασμός των γραφομένων μας, μπορεί να βγει κάτι ελπιδοφόρο ως προβληματισμός. Θα χαιρόμουν να σε βλέπω στα κείμενά μου, αν θα βρίσκεις ευκαιρίες για προβληματισμό.
      Νότης Μαυρουδής

  8. Οι παραδοσιακοί τρόποι να πάρεις τον πλουτο απο τους άλλους ειναι αρκετα γνωστοι.Ενας απο αυτους τους εξελιγμενους οασ και παλιος είναι ο ΠΟΛΕΜΟΣ.Μετα το 1997 με τον ανεξελεγκο δανεισμο των ΤΡΑΠΕΖΩΝ και μεσω του ΥΠΕΡΔΑΝΕΙΣΜΟΥ υποδουλωσαν στα χρεη ΚΡΑΤΗ και ΠΟΛΙΤΕΣ και τότε αρχασαν οι ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ με τους ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ κανουν τους ΟΦΕΙΛΕΤΕΣ να πληρωνουν.Η χώρα αυτή την στιγμη έχει χάσει τον ΠΟΛΕΜΟ και ειναι σε ΑΙΩΝΙΑ ΚΑΤΟΧΗ Μεχρι να εξοφλησει !!! Τα θυματα αυτου του πολεμου ειναι διπλα μας στο σπιτι μας με μερικους να αυτοκτονούν.και με αρκετους που δεν εχουν χασει ακομα να σφυριζουν ΑΔΙΑΦΟΡΑ !! Οσο για τους Καλλιτέχνες ακομα και σε δυσκολους καιρους δημιουργούν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s