Συσκευές χρόνου… (14/2/2014)

Τελευταία ακούω και διαβάζω όλο και πιο συχνά πως ο δίσκος βινυλίου επανέρχεται στο προσκήνιο και θα κατακλύσει πάλι την αγορά (την όποια αγορά στην Ελλάδα τής κρίσης)… Αυτό είναι ένα θέμα που θα απασχολήσει το κάτωθι Σχολιάκι μου.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως τόσο η ηχογράφηση, όσο και το βινύλιο, αλλά και το cd, είναι εφευρέσεις σημαντικές και ιστορικές. Ανέτρεψαν τον ρου τής μουσικής ιστορίας και πρόσφεραν τεράστιες δυνατότητες, ώστε να να αποτυπωθεί και να διασωθεί ηχητικά σπουδαίο μουσικό υλικό από το οποίο επωφελήθηκε η παγκόσμια κοινότητα. Στην Ελλάδα, το cd ξεκίνησε από τα τέλη της δεκαετίας τού ’80, επομένως μετράμε κάτι πάνω από 30 χρόνια παρουσίας, που θεωρείται μικρό διάστημα χρόνου, για ένα τόσο πρακτικό και αποδεκτό παγκόσμιο εργαλείο ακρόασης μουσικής, από τις κοινωνίες και τους λαούς. Βέβαια η ανάπτυξη των σύγχρονων διαδικτυακών τεχνολογιών δεν παύει να εφευρίσκει και να παράγει νέες μηχανές, αλλά θεωρώ αδύνατο, προς το παρόν, πως θα έρθει σύντομα η στιγμή που θα αποφασίσουμε να πετάξουμε το cd player από τα σπίτια μας, για να το αντικαταστήσουμε με κάτι νεότερο και πρακτικότερο, ή έστω, να επιστρέψουμε στο βινύλιο. Μη ξεχνάμε πως το ψηφιακό σύστημα ακρόασης, επικράτησε και λόγω χρηστικής εφαρμογής, σε σχέση με το προϋπάρχον τού βινυλίου. Για σκεφτείτε: φθορά δίσκου στα αυλάκια του, με τις συνεχόμενες χρήσεις της βελόνας. Θόρυβος του υλικού κατά τη διάρκεια της ακρόασης. Φθορά και στη βελόνα από το υλικό του βινυλίου. Η πρακτική εξυπηρέτηση του cd, ως προς τη διαδεδομένη χρήση του, στον ευρύτερο λαϊκό κόσμο, είναι ακόμα αναντικατάστατη, όταν αναφερόμαστε σε ηχητικό συγκρότημα οικιακής χρήσης.

Δεν θα αρνηθώ τις σταθερές αξίες τού βινυλίου. Κάποτε υπήρξα από εκείνους που ήταν… κάτι σαν ερωτευμένοι με το αντικείμενο αυτό! Για μερικούς ήταν κάτι σαν φετίχ. Διάμετρος φακέλου επαρκής, για να μπορείς να διαβάζεις τα σημειώματα γύρω από το ηχογραφημένο υλικό. Φωτογραφίες, ονόματα, σημειώσεις, για χόρταση ένα πράγμα… Έβαζα τον φάκελο στη δισκοθήκη μου και καθόμουν να τον καμαρώσω. Και για να σας εκμυστηρευτώ κάτι προσωπικό, συνήθισα τόσο πολύ εκείνες τις παλαιές ακροάσεις ποικίλου ρεπερτορίου, που αργότερα, όταν τα περισσότερα κομμάτια τα αγόρασα και σε cd (που ακούγονται καθαρά, δίχως κίνδυνο φθοράς) προτιμούσα να τα ακούω από βινύλιο λόγω συνήθειας… Με ενοχλούσε ακόμα και η απόλυτη καθαρότητα και η αποθορυβοποίηση των παλαιών δίσκων. Σ’ εκείνα τα αυλάκια τού βινυλίου είχα συγκεντρώσει εικόνες, προσωπικές στιγμές, κλπ.

Ναι! Η ακρόαση περιέχει και αυτή, μνήμη! Έχει να κάνει με συνθήκες ζωής, χρονικά σημεία, σύνδεση της μουσικής που περιέχει ο δίσκος με συγκεκριμένη εποχή, πρόσωπα, προσωπικές στιγμές, συναισθήματα, καταστάσεις. Το βινύλιο και το cd, δίχως να το ξέρουμε, παίζουν με το χρόνο στη ζωή μας, ιδιαίτερα για εκείνους που έζησαν και τις δυο αυτές συσκευές αναπαραγωγής μουσικού ήχου.

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s