Αυγουστιάτικες εμπνεύσεις… (17/8/2014)

Πόσες φορές επιχείρησα να γράψω κάτι και τα παράτησα… Κάθε Αύγουστο θαρρείς κάτι παθαίνω και δεν έρχονται ιδέες. Όλα τα θέματα μου φαίνονται τετριμμένα και ανούσια, έστω και αν είναι σοβαρά. Πολλές φορές σκέφτομαι πως, πολλά από τα θέματα που επιλέγω, έχουν γραφεί και σχολιαστεί από άλλους, σε εφημερίδες και περιοδικά. Έτσι, τα παρακάμπτω και τα ακυρώνω στη σκέψη μου. Μερικοί από τους φίλους, με τους οποίους συζητάω, μου λένε πως σημασία δεν έχει το θέμα αυτό καθεαυτό, αλλά η διαχείρισή του από τον γράφοντα…

Την ασπάζομαι αυτή τη θέση γιατί ποιος αλήθεια αναζητάει την… παρθενογένεση; Ποιος είναι εκείνος που έχει τη μοναδική γραφή πάνω σε ένα θέμα; Εξ’ άλλου αυτός είναι και ο ορισμός τής Τέχνης. Όχι η μοναδικότητα και η πρωτοτυπία ή η αυθεντικότητα, αλλά η γοητεία, ο τρόπος και η ιδιαίτερη χρήση των εκφραστικών εργαλείων πάνω στο θέμα που επιλέγει ο καθένας.
Ουδείς στο χώρο του υπήρξε ουρανοκατέβατος! Όλοι έχουν υπάρξει κ ρ ί κ ο ς σε μια αέναη αλυσίδα που τελειωμό δεν θα ‘χει… Στο χώρο της μουσικής, ο Μίκης Θεοδωράκης από την αρχή της πορείας του επέλεξε να υπάρχει μέσα στο κλίμα μιας λαϊκής κουλτούρας με βυζαντινά στοιχεία, που, αν ακολουθούσες και ερευνούσες (έστω ως παρατηρητής) την προέλευση, θα κατέληγες ακόμα και σε επιρροές από μελωδίες ενός λαϊκού μυστικισμού που έχουν τα τραγούδια τού ρώσικου αντιστασιακού έπους, λόγω του σχεδόν θρησκευτικού χαρακτήρα τους…
Από την άλλη, ο Χατζιδάκις, ξεκινώντας από διαφορετική μήτρα, ετάχθη ως «ο μεγάλος δυτικός» που «έπαιρνε» από τη μεγάλη δεξαμενή τής ευρωπαϊκής κουλτούρας που ξεκινάει από τον προκλασικό Βιβάλντι και καταλήγει στον Ερρίκ Σατί και τον Πιατσόλα… Οι δε παλαιότεροι, οι ρεμπέτες, κι αυτοί ήπιαν νερό από την τεράστια δεξαμενή τής Μικράς Ασίας και της βυζαντινής παράδοσης με την οποία ήταν βαθειά εμποτισμένοι. Οι της «Ελαφράς σχολής» είχαν δηλώσει την ταύτισή τους με γαλλικές, αμερικάνικες, ισπανικές πηγές. Και η συνέχεια; Πάντα η αλυσίδα του χρόνου έκανε να «παίρνει» ο ένας από τον άλλο… Πηγές ανεξάντλητες, όπου ο καθένας έχει κάτι σαν «γενετική υποχρέωση», ή και να «πρέπει» να βρίσκεται μέσα σε κάποια από αυτές.
Για να επιστρέψω στο πρόβλημα της προσωπικής μου Αυγουστιάτικης
αμηχανίας, θα πω τελικά: ας περιμένω ώσπου να υποδεχθώ κι εγώ τον φθινοπωρινό δημιουργικό ερχομό. Δεν είναι πως δεν βλέπω τα φλέγοντα γεγονότα που μας περιτριγυρίζουν και σταματημό δεν έχουν, αλλά, φαίνεται πως ο ζεστός Αύγουστος, μου αδειάζει το μυαλό και με διώχνει από τα τόσα σοβαρά ζητήματα. Δεν πειράζει όμως. Όλοι εμείς οι γραφιάδες των σχολίων, είμαστε ούτως ή άλλως αραχτοί στις πολυθρόνες μας. Ό,τι γράφουμε περιέχει και την ακινησία μας.
Ας περιοριστούμε στις προσωπικές μας αντοχές και ας ακολουθήσουμε (όσοι μπορούν) την εναπομείνασα καλοκαιρινή ραστώνη…

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s