Βρόχινο, πολύ νερό ! (26/10/2014)

Το νερό δεν είναι κακό πράγμα. Απεναντίας, είναι το απόλυτο δροσιστικό και, κυρίως, είναι το βασικό στοιχείο τής ζωής. Μα, αυτά και άλλα «περί του ύδατος», τα γνωρίζουμε εξ’ ανέκαθεν. Όμως, αυτή τη φορά όπως και στο παρελθόν, το νερό το γνωρίσαμε από την άλλη πλευρά. Την εφιαλτική! Ποτάμια ασταμάτητα, θάλασσες φουρτουνιασμένες και όλο το κακό συναπάντημα από την ισχυρή βροχόπτωση τής Παρασκευής 24ης του Οκτωβρίου, που έφεραν τον κόσμο σε απόγνωση, και την πολιτεία να προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της, όχι τόσο εξαιτίας ενός- έστω σφοδρού- φυσικού φαινομένου, αλλά λόγω της οικιστικής κατάστασης που είχε δημιουργηθεί μέσα από την αδιαφορία και τη διαπλοκή των περασμένων δεκαετιών, όταν είχε στηθεί ένα διαρκές πανηγύρι πολεοδομικής μάσας, μεταξύ των υπηρεσιών τού δημοσίου από τη μια και του πολίτη, που ήθελε να βάλει το… κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι του, από την άλλη…

Γνωστές ιστορίες μεταπολεμικού κάλλους που δεν σταμάτησαν ποτέ από το να οικοδομούν το τερατώδες τσιμεντένιο τοπίο τής πρωτεύουσας (και όχι μόνο), με αποτέλεσμα να μοιάζει, το μεγαλύτερο τμήμα της, με ανοχύρωτη πόλη… Όποιος πάει να εξηγήσει τα δυσάρεστα αποτελέσματα της νεροποντής και των καταστροφών που επέφερε η βροχή, θα καταλήξει (όχι άδικα) σε μια βαθιά πολιτική συζήτηση, με επί μέρους ευθύνες που γνωρίζουμε από παλιά, όλοι.

Η καταστροφική μανία τού νερού, που παρέσυρε ανθρώπους, αυτοκίνητα, μάντρες, φτωχόσπιτα, υπόγεια, αυλές, περιουσίες, έθεσε ξανά το ζήτημα της πόλης και πώς θα έπρεπε να χτίζεται, είναι αυτές τις μέρες στην ημερήσια διάταξη… Κάθε φορά, μετά από καταστροφές, ανακαλύπτουμε (!!!) την αμέλεια και τον ωχαδερφισμό που συντηρούμε όλοι μας στον καθημερινό βίο, που οδηγεί, κάποιες φορές, στην απόλυτη φθορά ακόμη και ημών των ιδίων… Θαρρείς και ένας συλλογικός μαζοχισμός διακατέχει τους πολίτες που ποτέ δεν υπερασπιστήκαμε τα δάση, τις πηγές, τα ποτάμια, τις λίμνες, που δεν φροντίσαμε επαρκώς την αναγκαία θωράκιση της πόλης από τους χείμαρρους, που κατεβάζουν τα πυρπολημένα και γι’ αυτό φαλακρά βουνά από τα οποία περιβάλλεται και τόσα άλλα απαραίτητα. Εάν δεν είναι δείγμα έλλειψης πολιτισμού αυτό τότε τι είναι; Δεν αναφέρομαι σε άγνωστες και πρωτόγνωρες καταστάσεις. Έχουν συμβεί πολλές φορές παρόμοιες καταστροφές και ποτέ δεν συμμορφωθήκαμε. Εάν σήμερα γκρινιάζουμε και μηρυκάζουμε τα ίδια και τα ίδια, γύρω από τα φλέγοντα και την επικαιρότητα των πλημμύρων, το κάνουμε από συνήθεια. Κάτι σαν εθνικό σπορ! Γνωρίζοντας πως οι ευθύνες τής ανοχύρωτης πόλης είναι η διαμορφωμένη από τα παλιά σχέση τού πολίτη με το δημόσιο. Θα δούμε πως το θέμα αυτό θα διαρκέσει λίγες μέρες, αφού οι ίδιοι οι δήμοι, αλλά εν μέρει και οι πολίτες που φέρουν ευθύνες, δυσκολεύονται να αποδείξουν την αθωότητά τους…

Το νερό είναι δώρο θεού όπως λένε… Αρκεί να πέφτει… όσο θέλουμε. Δηλαδή, όσο αντέχει η κάθε συνοικία και η κάθε γειτονιά που κατασκευάστηκε με την «κάτω από το τραπέζι» κοινή συμφωνία, ώστε να βολέψουμε την ανάγκη τής στιγμής και όχι το μελλούμενο…

Τι κρίμα που όλα αυτά είναι αυτονόητα και χιλιοειπωμένα…

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s