Ο πάτος (26/11/2014)

Από τον τίτλο αντιλαμβάνεστε το θέμα μου. Για να ακριβολογούμε, θα αναφερθώ στο ανακλαστικό όταν ακούμε τη λέξη… Πιστεύω πως είναι και η πιο επίκαιρη, γιατί ψάχνουμε να τον βρούμε (τον πάτο ντε) προς το παρόν, ματαίως… Όλοι μας, ατενίζουμε το βαρέλι δίχως να κοιτάμε τον πάτο. Υπάρχει; Δεν υπάρχει; Μα, θα αναρωτηθεί κανείς: «είναι δυνατόν, ένα βαρέλι δίχως πάτο;» Αναφέρομαι βεβαίως σε βαρέλι που είχε πάτο αλλά, θυμάμαι όταν ήμουν υπάλληλος της παλαιάς ΕΡΤ, σε μια περίοδο συνεχούς κατάπτωσης στην ποιότητα του προγράμματός της, στη δεκαετία του 1990, όλοι οι υπάλληλοι αναρωτιόμασταν για τον πάτο του βαρελιού. Εδώ πάτος, εκεί πάτος, πού είναι ο πάτος; Ερώτημα δίχως απάντηση έστω και από τους πιο αισιόδοξους…
Εδώ τώρα, με το επεισόδιο του ελληνόμαγκα διαμαρτυρόμενο φοιτητή που είχε την προχωρημένη επαναστατική σκέψη να αδειάσει τη σακούλα με τα σκουπίδια στο γραφείο του αντιπρύτανη, δίχως οι παρόντες σύντροφοί του να τον φασκελώσουν, βλέπουμε (διαπιστώνουμε) πως ο πάτος δεν υπάρχει, όχι μόνο από μέρους της κρατικής εξουσίας, αλλά έχει επιπλέον διαχυθεί σε όλο το κοινωνικό φάσμα…
Να κοιτάξουμε προς τα πού; Είμαστε από παντού κυκλωμένοι. Μας περιβάλει ένας τοίχος ψηλός, που θαρρείς και δεν μπορούμε πλέον να δούμε το «απ’ έξω»! Να κοιτάξεις τα της Παιδείας; Τα της τηλεοπτικής δημοκρατίας; Τα των έντυπων Μέσων που τείνουν να μοιάσουν πλέον αισθητικά συνακόλουθα σαν εκείνα των αθλητικών εφημερίδων; Τα του αηδιαστικού πλέον ελληνικού ποδοσφαίρου που αγκαλιάζει πλέον όλα τα στραβά και σκοτεινά της αθεράπευτης μαφιόζικης λογικής και αισθητικής; Το τεράστιο σήριαλ των μιζών και μιζαδόρων με το μαύρο άφθονο χρήμα που τελειωμό δεν έχει από πρόσωπα… υπεράνω πάσης υποψίας; Τα της ανύπαρκτης συμμετοχής του ΥΠΠΟ στον πολιτισμό και τις αναγκαίες δομές του; Στην παντελή απουσία στοιχειωδών κοινωνικών παροχών από το… Κράτος; Στο ποιοτικό δείγμα του αντιπολιτευτικού περιεχομένου και στον τρόπο χειραγώγησης της πάλαι ποτέ «αριστερής ματιάς» και ήθους στην πολιτική;
Τα ερωτήματα τελειωμό δεν έχουν. Ο πάτος στο βαρέλι είναι απύθμενος και βρεθήκαμε όλοι να αναζητάμε ένα κάποιο εμπόδιο στην ολισθηρή κατρακύλα! Ουδείς γνωρίζει αν υπάρχει μια τελεία-παύλα σ’ αυτό το αφήγημα της σύγχρονης περιγραφής της εποχής μας.
Θα μου πεις: τι έπαθες αδερφέ με τη σημερινή μαυρίλα των σκέψεών σου;
Να, εκείνος ο «φοιτητής» με τα σκουπίδια στο γραφείο του αντιπρύτανη, με έφερε ξανά στο σημείο να ξαναμετράω το μπόι μου μπροστά στα ογκώδη τείχη που υψώθηκαν μπροστά μου και με έκλεισαν ερμητικά. Δεν μπορώ να τα προσπεράσω, δεν μπορώ να τα γκρεμίσω. Με ξεπερνούν… Η μιζέρια και η κατάπτωση φάνηκαν και σ’ αυτή την κοινωνική ομάδα του… «φοιτητικού κινήματος» και όποιος θεωρεί πως (και αυτό) είναι ένα «μεμονωμένο περιστατικό», έχει χάσει πλέον την αίσθηση της πραγματικότητας που μας πονά και μας… γερνάει!
Χρησιμοποιώ τη λέξη που επέλεξε ο Πάπας στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο για να διατυπώσει τη σημερινή Ευρώπη. Αναφέρθηκε σε «Μια γριά Ευρώπη δίχως ιδέες και οράματα». Ας προσαρμόσουμε τη φράση του στη δική μας ελληνική πραγματικότητα. Συνάδει…

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s