Τραγουδιστικές γελοιότητες! (18/1/2015 Σχολιάκι 148)

Εντάξει, και το γέλιο έχει τα όριά του! Το να ακούς υποτράγουδα που φτιάχτηκαν επί τούτω, για να συνοδέψουν τις συγκεντρώσεις των κομμάτων, ή δανεικά τραγούδια που τα προσαρμόζουν στο ύφος και τη λογική των κομμάτων, δεν είναι το καλύτερο για τους υπόλοιπους εμάς τους ψηφοφόρους… Όλοι θα έχετε ακούσει τέτοια τραγούδια και θα έχετε διαπιστώσει τη φτήνια, τη μίζερη και ευτελή τους μορφή. Είναι-με λίγα λόγια-ό,τι πιο υποβαθμισμένο, μπορεί να φανταστεί κανείς, και ο μόνος προορισμός ενός τέτοιου «τραγουδιού» είναι οι χωματερές στα πέριξ της Αττικής.

Όμως, αν κοιτάξει κανείς βαθύτερα, θα διαπιστώσει πως δεν εκλείπουν οι λόγοι ύπαρξης τέτοιων ποταπών ασματιδίων… Δεν τα κρίνω μουσικολογικώς βέβαια και δεν έχω την παραμικρή διάθεση να το παίξω… ειδήμων. Η κουτοπονηριά των υπευθύνων ενός τέτοιου προεκλογικού… μουσικού εκτρώματος και μάλιστα σε… πακέτο τραγουδιστικού μορφώματος, είναι να γίνει η καθιερωμένη πλάκα, στις καφετέριες και στο διαδίκτυο μεν, αλλά να τσιμπήσουν και κανένα ψηφουλάκι δε. Με τους ψηφοφόρους να έχουν απαξιώσει την πολιτική και τους πρωταγωνιστές της, η εποχή μας αφήνει πόρτες ανοιχτές για να εισχωρήσει η φτήνια και ο λαϊκισμός… Έτσι, τέτοια κομματικά σκουπιδάκια τής μουσικής, σε μορφή τραγουδιού, έχουν κοινό, κατάλληλα προετοιμασμένο, ώστε να μπορούν να αποτείνονται! Ένα παράλληλο παράδειγμα είναι οι… ύμνοι των ΠΑΕ. Και εκεί περισσεύει μεγαλοπρεπώς το κιτς, συνοδεύοντας τους φιλάθλους στο ομαδικό τραγούδι «για την ομάδα ρε γαμώτο…»

Η Αριστερά έχει κρατήσει τις αποστάσεις της από έναν τέτοιο αισθητικό διασυρμό, έχοντας τα «δικά της» τραγούδια από τις πάλαι ποτέ ένδοξες στιγμές τού μεταπολιτευτικού βίου των φεστιβάλ και των σταδίων, όπου βροντοφώναζαν τα μεγάφωνα. Δεν αναφέρομαι όμως σ’ αυτά, γιατί είναι μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Από την εποχή ΠΑΣΟΚ άρχισε μια φωτογράφηση των τραγουδιών που ταυτιζόντουσαν με στενά κομματικά γεγονότα. Ένα τυχαίο παράδειγμα «Θα σε ξανά ‘βρω στους μπαξέδες» (για τις 3 του Σεπτέμβρη), δείχνει μια τέτοια εικόνα. Τέτοιου είδους κομματικές ταυτίσεις επιχειρήθηκαν κατά καιρούς και πάντα ενέπλεκαν το σύνθημα με τραγουδιστικές φράσεις. Το «Καλημέρα ήλιε» (των Λοΐζου-Παπαδόπουλου) χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από το ΠΑΣΟΚ όσο ήταν στην εξουσία. Άμα την πτώση του, η κληρονόμος απέσυρε το τραγούδι του πατέρα…

Κάθε φορά, σε κάθε εκλογική μάχη, η τραγουδιστική παρέμβαση υπάρχει θέλουμε δεν θέλουμε. Έτυχα μερικές φορές μπροστά σε περιπτώσεις τέτοιων τραγουδιών-συνθημάτων, που κυριολεκτικά τρύπησαν τα αφτιά μου! Υποθέτω και τα δικά σας… Βεβαίως δεν θεωρώ πως αυτή η καταγραφή μου, επισημαίνει ένα μεγάλο γεγονός, γιατί μέσα στη συσσωρευμένη πληθώρα μπαζών των αχρήστων υλικών, βρίσκονται κι αυτά και η αφάνταστη ελαφρότητα τής τραγουδιστικής υπερπαραγωγής, παρεισέφρησε και στους κομματικούς ανταγωνισμούς, με αποτέλεσμα να ευνοηθεί η μουσική χαβούζα…

Εάν λοιπόν κάποιος πολιτεύεται με τέτοιο υλικό, απλώς δοκιμάζει τα νεύρα μας! Μια τέτοια «πολιτική» συμμετοχή, είναι εξάρτημα ενός καραμπινάτου λαϊκισμού, που όχι μόνο θέλω να βρίσκομαι στην απέναντι όχθη, αλλά και να τον πολεμήσω με κάθε μέσον…

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s