200 κεράκια!!! (28/10/2015)

Σχολιάκι 200

Και φτάσαμε αισίως στα 200 σχολιάκια!
Εάν στις 14/3/2014 θεώρησα πως τα εκατό σχολιάκια μου (100) ήταν ένα κατόρθωμα, τώρα που συμπληρώθηκαν 200 (!!!), το θεωρώ θρίαμβο!
Για να ανακεφαλαιώσω: Το no 1 το ξεκίνησα στις 18/6/2012, με την ελπίδα να κρατήσουν όσο περισσότερο αντέξουν στη διάρκεια του χρόνου, αναφερόμενος σε μικρά ή μεγάλα γεγονότα της καθημερινότητας που μας περιβάλει και μας ορίζει… Η αντοχή τους-σκέφτηκα-θα καθοριστεί από τον ίδιο τον κόσμο που θα τα διαβάζει. Ο μηχανισμός του fb έχει τον τρόπο να καταμετρά τους αναγνώστες κάθε φορά, σε κάθε σχόλιο. Εκεί τα αποτελέσματα είναι πολύ αισιόδοξα, με ένα πλήθος αναγνώσεων που, ομολογώ, δεν το περίμενα. Ετούτο με ζέσταινε και με έσπρωχνε στο να σκύβω όλο και περισσότερο στη φροντίδα της γραφής, ώστε να έχω θέματα όσο γίνεται με περισσότερο ενδιαφέρον για το πολιτιστικό «είναι» των αναγνωστών μου. Όσο περισσότερο μπορώ να νιώσω νοητά, αυτή την αίσθηση που έχει ο καθένας μας για το κοινό που παρακολουθεί. Είναι κάτι σαν το ραδιοφωνικό ένστικτο. Ο κάθε παραγωγός ραδιοφώνου, κατασκευάζει νοητά το ακροατήριό του. Δεν μπορεί να γνωρίζει πόσοι και ποιοι ακούνε την εκπομπή του. Μόνο να το νιώθει μπορεί…
Τα σχολιάκια μου όμως δεν τα περιορίζω μόνο στο άγνωστό μου κοινό που παρακολουθεί το facebook, αλλά και πέρα απ’ αυτό. Τα στέλνω και σε φίλους, γνωστούς, οι οποίοι έχουν επιλέξει να μην ασχολούνται ιδιαίτερα με τα διαδικτυακά, και που νιώθω πως θα τους ενδιέφεραν. Εκείνοι, με τη σειρά τους, τα προωθούσαν σε άλλους φίλους τους, κι έτσι η αλυσίδα της διάδοσης έπαιρνε δυναμική διαδρομή μέσα στον χαοτικό κόσμο του internet.
Στο μεταξύ, η εξέλιξη ήταν να μου ζητηθούν από τον Σάμη Γαβριηλίδη (του ομώνυμου εκδοτικού Οίκου) για να συμπεριληφθούν σ’ ένα βιβλίο! Το βιβλίο λοιπόν, που θα κυκλοφορήσει πριν από τις γιορτές, θα περιέχει επιλεγμένα σχολιάκια που να αφορούν στη διαχρονικότητα, με τον γενικό τίτλο: Book face Σχολιάζοντας τα πέριξ.
Τα μικρά αυτά κειμενάκια μπήκαν ξανά στη διαδικασία του «χτενίσματος» του γραπτού μου λόγου , με διορθώσεις που έκρινα πως ήταν αναγκαίες, καθώς και με παραπομπές διευκρινιστικές για πρόσωπα και καταστάσεις.
Είναι πολλοί οι φίλοι που με συμβούλευαν να προχωρήσω σε έκδοση βιβλίου επειδή τα κείμενά μου, που περιγράφουν και σχολιάζουν γεγονότα της καθημερινότητας, είναι από τη φύση τους κάτι σαν ημερολόγιο εποχής. Μέσα εκεί υπάρχει βέβαια η προσωπική άποψη (πώς αλλιώς θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά…), σε μια εποχή, από το 2012 έως και το 2015, που μπορούμε να την ονομάσουμε «ταραγμένη», γεμάτη από γεγονότα ιστορικά για τη χώρα και τους πολίτες της, για αντίξοες συνθήκες ζωής, για πολυποίκιλες αλλαγές που έχουν επέλθει (όχι βέβαια σε θετική κατεύθυνση) και κυρίως για την ανικανότητα όλων των πολιτικών δυνάμεων (συμπεριλαμβανομένης προς το παρόν και της αριστερής κυβέρνησης των επίδοξων «σωτήρων» μας), να εμποδίσουν την κατρακύλα της χώρας που θαρρείς και καταρρέει ασταμάτητα…
Ας μην παρασυρθώ όμως σε γκρίζες και απαισιόδοξες σκέψεις σ’ ένα γιορτινό, γενέθλιο σχολιάκι που απλώς ήθελε να τονίσει πως ο επόμενος στόχος είναι τα 300! Θα τα καταφέρω;
Πάντως, θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι συμπαραστάθηκαν κατά τη διάρκεια της συγγραφικής μου συγκομιδής των διακοσίων…
Όλοι μαζί λοιπόν φυσήξτε για να σβήσουμε τα 200!
Φφφφφφφφφφφφφφφφφ…..

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

2 Responses to 200 κεράκια!!! (28/10/2015)

  1. Ο/Η Γιωργής Λασκαρίδης λέει:

    Γεια σου Νότη και Κυρ Νότη και αφέντη καμαρωτέ!!
    Στα χίλια θα ανέβεις κατηγορία και τότε θα φυσήξουμε ν’ ανάψουν τα κεράκια!!

    Υ.Γ. Πές κάτι για τους πρόσφυγες, που βγαίνουν καθημερινώς κατά εκατοντάδες εδώ στη Πέτρα και το Μόλυβο. Εγώ δεν μπορώ να γράψω καθώς είμαι μέσα στο πρόβλημα και πολύ μα πάρα πολύ θυμωμένος. Δεν μπορείς να φανταστείς τι είναι να βγάζεις πνιγμένο παιδάκι από την παγωμένη θάλασσα. Παιδάκι, Νότη, δίχρονο τρίχρονο !! Είναι και χθεσινοβραδυνά τα γεγονότα….
    Σχώρα μου, που σου μαυρίζω τη χαρά, αμά οι ανοχές κι οι αντοχές μου έχουν πάει περίπατο, για να το πω ευγενικά…

    • Ο/Η mavroudistar λέει:

      Σε καταλαβαίνω ΑΠΟΛΥΤΑ Γιωργή!
      Αυτή η εμπειρία που μου περιγράφεις είναι ανείπωτη. Ομολογώ πως δεν ξέρω από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω. Έχω ασχοληθεί στα σχολιάκια μου με το μεταναστευτικό, αλλά ποτέ δεν είναι αρκετό για ένα τέτοιο μακάβριο και απάνθρωπο θέμα…
      Να είσαι πάντα καλά και φιλιά στην καλή μας Ειρήνη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s