Προεόρτια… (18/12/2015)

Σχολιάκι 209

Και ενώ ραδιόφωνα και διαφημίσεις παίζουν σε χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, με την πόλη ήδη φωτισμένη και στολισμένη, κατανοούμε πως η όλη προσπάθεια γίνεται για να σκεπαστεί, εάν είναι δυνατό, η κατήφεια και το γκρίζο χρώμα της εποχής του φορολογικού Μεσαίωνα…
Όμως θέλω να στρέψω το βλέμμα μου προς την αντίθετη κατεύθυνση. Να δω την ευχάριστη πλευρά της εποχής, να φανώ εύχαρις, αισιόδοξος, αλτρουϊστής και ευτυχής. Να… φορέσω το μόνιμο χαμόγελο κάποιων αστέρων της παρακμιακής νύχτερινής πίστας, αν είναι δυνατόν, να αψηφήσω τους λογαριασμούς που καθημερινά φτάνουν στο σπίτι μου, να αφήσω τους φίλους μου που μου μιλάνε για το δικό τους οικονομικό άγχος, τους δύστυχους επαίτες που αυξάνονται και πληθύνονται, στα φανάρια, στις καφετέριες, στο μετρό, και όπου αλλού, τους εράνους και τις δράσεις για διάφορες μορφές φιλανθρωπίας, τους δύστυχους μετανάστες… Να κλείσω τα μάτια στα εξόφθαλμα και τα εμφανή, να φτιάξω έναν άλλον ιδεατό κόσμο, όπου όλα θα είναι έτσι «όπως πρέπει» και όχι «έτσι όπως ήταν». Ομολογώ πως το δεύτερο το θυμάμαι πολύ καλά, αλλά το πρώτο («όπως πρέπει») με προβληματίζει γιατί, κάθε φορά συχνά-πυκνά, μαζί με τους φίλους και τις παρέες μου δεν βρίσκουμε άκρη σχετικά με το «τι θα πρέπει» να γίνει σ’ αυτή τη μικρή χαοτική μας χώρα…
Ωστόσο, το κλίμα των εορτών θα πρέπει να υπάρχει και να βρίσκεται σε πρώτο πλάνο. Η κοινωνία το έχει ανάγκη και είναι, πέρα από τα έθιμα, αναγκαίο εμπορικά-οικονομικά να κινηθούν τα μαγαζιά και οι επιχειρήσεις. Να ανατραπεί η εικόνα των άδειων καταστημάτων. Η φράση «ανοίξαμε και σας περιμένουμε» δεν έχει καμία ανταπόκριση, παρ’ όλη την προτροπή διαφημίσεων και φωτισμένης πόλης. Οι κυβερνώντες απορούν για την απουσία των καταναλωτών και την ίδια στιγμή ανακοινώνει κι άλλες περικοπές συντάξεων και φορολογήσεις μισθοδοσιών, επιδομάτων κλπ. Αυτή η στενοκέφαλη «πολιτική» πτωχωποίησης, έχει φέρει τους πολίτες σε κατάσταση σχιζοφρένειας και απόγνωσης, και με αυτά τα δυσμενή δεδομένα θα πρέπει να το… γιορτάσουμε με δώρα φέροντας, δένδρα στολίζοντας, με το σταγονόμετρο των capital controls να μας βγάζει τη γλώσσα για τη χριστουγεννιάτικη επιθυμία μας να γιορτάσουμε, έστω… με αριστερή ψευδαίσθηση, το καλαμπούρι που έχει ονομαστεί, από παλαιοτάτων χρόνων, «Μεγάλη εορτή της Χριστιανοσύνης»…!!!???
Και έπεται η συνέχεια με την ευχή: «Ευτυχές το νέον έτος 2016». Σ’ αυτή την περίπτωση μπορεί ο συνομιλητής σου να σε ρωτήσει «Γιατί με ειρωνεύεσαι; Τι σου έκανα;» και το θέμα να μπλεχτεί έως και παρεξηγήσεως.
Όπως καταλαβαίνετε, η πρόθεσή μου να γιορτάσω κι εγώ, ανάμεσα σε βραχάκια, ογκώδεις βράχους αλλά και υφάλους που είναι σπαρμένοι εδώ κι εκεί και εμποδίζουν τόσο τη συλλογική, όσο και την προσωπική διάθεση, μέρες γιορτινές τις οποίες δεν τις αισθάνεται πια η πλειοψηφία του κόσμου.
Κι εγώ ανήκω σ’ αυτόν τον κόσμο. Κάτι πρέπει να φτιάξω για να αλλάξει κάτι μέσα μου και να ταυτιστώ με το γιορτινό κλίμα, ώστε να μην παρουσιάζω την… ξινίλα εκείνου που θεωρεί πως «όλα είναι εναντίον του». Εξ’ άλλου, όλοι γνωρίζουν πως οι γιορτές Χριστουγέννων-Πρωτοχρονιάς, είναι μια ετήσια «συνθήκη» χαράς και αισιοδοξίας! Σιγά-σιγά τα μπαλκόνια των πολυκατοικιών στολίζονται με φώτα και με το ελληνικότατο «Mary Christmas Ho, ho, ho», με καμπανούλες και αγγελουδάκια, με φάτνες, με τον φουκαρά τον Ιωσήφ να τρώει το ψωφόκρυο της ζωής του έξω από τη φάτνη, με αγορές και στολίδια δένδρων των νέων ζευγαριών (οι παλαιοί τα φυλάνε στο πατάρι…), με περιορισμένες πλέον τις γαστρονομικές συνήθειες που ενώνουν τις οικογένειες γύρω από το μεγάλο τραπέζι…
Μην παραλείψω να παραδεχτώ πως οι γιορτές αυτές περιέχουν εκτός των άλλων και μυρωδιές! Πάντα θυμάμαι έντονα την προετοιμασία με τα τσουρέκια, τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες της μαμάς και της γιαγιάς… Μυρωδιές που καταχωρούνται στον εγκέφαλο και αυτή η μνήμη περιέχει αγαπημένα πρόσωπα, θαλπωρή και αδελφοσύνη…
Μην αντιστρατεύεστε τέτοια έθιμα, αναγνώστες μου. Μην τα απωθείτε. Κρατήστε τα για την προσωπική σας αντίσταση στην ισοπέδωση της απάνθρωπης πολιτικής που προσπαθεί να ακυρώσει όποια προσωπικότητα και ύπαρξη, οδηγώντας μας στον θάνατο των αισθήσεων.
Ας κλείσω λοιπόν αυτό το αμήχανο σχολιάκι μου με το ουσιώδες σύνθημα: «Εμείς δεν θα πεθάνουμε, κουφάλα νεκροθάφτη»…

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s