Μπροστά στον ταύρο… (14/7/2016)

Σχολιάκι 251
(Μετα πάσης ειλικρίνειας…) 

Επανέρχομαι μετά από αρκετό καιρό σε ένα θέμα που δεν θα μπορέσω να κατανοήσω ποτέ. Δεν θα συμμεριστώ ποτέ. Δεν έχω ούτε καν τη διάθεση να συμβιβαστώ πάνω στο ζήτημα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, καθώς και των σχέσεων τού είδους μας με το ζωικό βασίλειο.
Η αφορμή τώρα είναι ο θάνατος του ταυρομάχου Victor Barrio, 29 χρονών, στην πόλη Τερουέλ της Ισπανίας, από έναν αφηνιασμένο ταύρο! Ένας ακόμα θάνατος στην υπηρεσία του θεάματος με θέμα την εξόντωση του ταύρου και τη δοξασία τού ταυρομάχου… Βέβαια, στην προκειμένη περίπτωση, συνέβη το εντελώς αντίθετο! Ποιος χαίρεται όμως; Ποιος ικανοποιείται; Τέλος, ποιος «κερδίζει»; 
Πώς είναι δυνατόν ένα θέαμα με θέμα την ισχύ του ανθρώπου επί του ζώου, να… συγκινεί και να κινητοποιεί τόσο κόσμο στις ισπανικές αρένες και να γίνεται ψυχρό εμπόρευμα απίστευτης κερδοφορίας εταιρειών, μάνατζερ, γραφείων στοιχημάτων, κρατικών εσόδων κλπ. Με σημαία την «ισπανική παράδοση» και τα διάφορα μυστήρια γύρω από σχετικές αρχαίες τελετές (πάντα θα διαθέτει κανείς «επιχειρήματα» για να υποστηρίξει την πλευρά του), θα επαναφέρουν στη μνήμη τα Tαυροκαθάψια των Μινωϊτών, με τον ιδιαίτερο συμβολισμό και τον τελετουργικό του χαρακτήρα ενσωματώνοντάς τον στο έθιμο της ταυρομαχίας. Σήμερα, αυτή η συνεχιζόμενη παράδοση, όλο και περισσότερο εξελίσσεται σε απεχθές θέαμα βασανισμού τού περήφανου αυτού ζώου. Είναι θέμα άραγε ηθικής υπόστασης ενός Έθνους; Του ισπανικού;

@@@

Δεν υπάρχει μονάχα η πλευρά τής επίδειξης ισχύος του ανθρώπου (ταυρομάχου) επί του πληγωμένου και αφηνιασμένου ζώου (ταύρου). Η παράδοση λέει κάτι που έχει ήδη γίνει παράσταση. Υπάρχουν πάντα οι βοηθοί του ταυρομάχου, άλλοτε έφιπποι, άλλοτε όχι, πριν την εμφάνιση του πρωταγωνιστή ταυρομάχου, προετοιμάζουν (…) το ζώο με ειδικά ξίφη-βέλη που τα μπήγουν στο σώμα του, στο σβέρκο, κοντά στα κέρατα, το εξωθούν σε παραλήρημα και το αφηνιάζουν με χρωματιστά πανιά τα οποία χρησιμοποιούνται για να το προκαλέσουν, να το θυμώσουν, να το ταπεινώσουν, να το ερεθίσουν και, τέλος, να το παραδώσουν «έτοιμο» στον θηριοδαμαστή ταυρομάχο… 
Το αναγνωρίζω. Είμαι έξω από τη λογική αυτής της ιδιότυπης αντίληψης της ισπανικής παράδοσης και αυτού του μαρτυρίου. Δεν κατέχω την κουλτούρα, την ιστορική ρίζα, την εθνική τους καταβολή. Όχι μόνον εγώ αλλά όλοι οι υπόλοιποι λαοί, παρ’ όλο που η ιστορία λέει πως και στην αρχαία Κρήτη υπήρχαν ταυρομαχίες (κάπως διαφορετικές βέβαια) για να επιδειχθεί από νέους και νέες το θάρρος, η ψυχραιμία, η ευλυγισία, η ταχύτητα κίνησης και η σωματική τους δύναμη. Δεν έχω περισσότερα επιχειρήματα από το ότι το άγριο αυτό θέαμα (που χρησιμοποιείται επαρκώς για να προσελκύσει εκατομμύρια τουρίστες) είναι πλέον για τους υπόλοιπους λαούς, βίαιο, στενάχωρο , και απαράδεκτο. Ο κόσμος σήμερα έχει εξελιχθεί, στη συντριπτική του πλειοψηφία μοιάζει να είναι πιο ευαισθητοποιημένος προς τα ζώα. Πέρα από την καλλιεργήσιμη και εκτρεφόμενη διατροφή του, νοιάζεται περισσότερο για το ζωικό βασίλειο και την προστασία του. Ο βασανισμός ενός αθώου ζώου, που το διατηρούν και το θρέφουν μόνο και μόνο για να το θυσιάσουν με βάναυσο τρόπο, μπροστά στον κόσμο, εν είδει παραδοσιακού εθίμου, προκαλεί το κοινό αίσθημα.
Δεν κάνω πως δεν βλέπω τις αγριότητες των εμφύλιων συρράξεων ή τις ρατσιστικές εκτοπίσεις που με βία εκφράζονται και επιβάλλονται καθημερινά από ανθρώπους σε ανθρώπους. Το γνωρίζω. Η βία είναι εδώ. Κοντά και δίπλα μας. Δεν μπορεί όμως αυτή η βία να αναιρέσει και να «δικαιολογήσει» θεάματα παράλληλα τα οποία έχουν ως κεντρικό θέμα τη βία μέχρι θανάτου πάνω σε αθώα ζώα…

@@@

Δεν εισηγούμαι τίποτα ούτε προτείνω λύσεις, δεν μπορώ παρά να μελαγχολώ κι εγώ μπροστά σε μια τέτοια παραδοσιακή εθιμική βαρβαρότητα που τελικό σκοπό έχει τη μπίζνα σε όλο της το μεγαλείο! Τόσα και τόσα αρχαία-παραδοσιακά έθιμα υπάρχουν, που ανήκουν σε ένα βαθύ παρελθόν, ωστόσο ο χρόνος τα έχει ακυρώσει, διότι πλέον έπαυσαν στη σημερινή ζωή να ισχύουν οι συνθήκες που τα δημιούργησαν. Είναι σαν να επιστρέψουμε σε ένα παρελθόν όπου οι… διαφορετικοί και με φυσικές ατέλειες άνθρωποι θα συνέχιζαν να πετάγονται στον Καιάδα…
Για του λόγου το αληθές παραθέτω και το απεχθές video της μακάβριας αφορμής για το κείμενό μου< http://www.skai.gr/…/ispania-29hronos-tauromahos-skotothik…/ > το οποίο εκτίθεται στο ευρύτατο φιλοθεάμον κοινό τής κουλτούρας που έχει ήδη εθιστεί στο να περιορίζεται στο θέαμα και όχι στην ουσία του, που είναι (στην περίπτωσή μας) η βάρβαρη συμπεριφορά προς τα πάσης φύσεως αθώα θύματα…
Να αναφερθώ σε έναν ξεχωριστό πολιτισμό του θεάματος; Όχι, θα ήταν λάθος. Ολόκληρος ο κόσμος ζει, συμπεριφέρεται και υπάρχει περιτριγυρισμένος από ομορφιές και ασχήμιες. Από το καλό και το κακό συγχρόνως. Από το άσπρο και το μαύρο. Από το ειρηνικό και το βίαιο. Από αυτά τα υλικά είναι υποχρεωμένος να διαλέγει ο καθείς. Αυτή είναι η Κληρονομιά και η Παράδοση. Στο βάθος είναι και οι επιλογές μας. Από το παλιό και το νέο θα διαλέξουμε πού και με ποιον θα πάμε…

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s