Σχολιάκι 339 (Μετα πάσης ειλικρίνειας…) (18/7/2017) Εξομολογητικά…

Το καλοκαίρι δεν είναι η πιο κατάλληλη περίοδος για γραψίματα και καταθέσεις σκέψεων… Όχι γιατί δεν υπάρχουν ειδήσεις ή θέματα, κάθε άλλο! Εξάλλου, αυτή η χώρα, ποτέ δεν στέρησε από τους ανθρώπους της την ακατάπαυστη πανσπερμία μικρών ή μεγάλων γεγονότων, ειδικά για όλους όσοι ασχολούνται με την επικαιρότητα. Πολλές φορές νιώθω σαν να είμαι υποχρεωμένος να μεταφέρω ειδήσεις και τούτο γίνεται λόγω κεκτημένης ταχύτητας, επειδή η πάγια καθημερινή συνήθεια δημιουργεί την αίσθηση πως είμαι «μέσα στο παιχνίδι» των γεγονότων που με επηρεάζουν και πολλές φορές με κινητοποιούν.
Ως παλαιός αριστερός νιώθω πως είμαι κάτι παρά πάνω από απλός πολίτης. Νιώθω πως είμαι (θαρρείς) δεσμευμένος να σκέφτομαι το κάθε τι που συμβαίνει και να σχολιάζω, πολλές φορές και πέρα από εκείνα τα οποία κατανοώ εις βάθος και πρέπει να διεισδύω σε αυτά, ώστε να σχηματίζω όσο γίνεται περισσότερο αντικειμενική γνώμη… Κι όμως, το πράττω με έναν, σχεδόν νεανικό, ενθουσιασμό, ο οποίος πολλές φορές καταλαμβάνει εμάς της γενιάς τού ’60… Ύστερα, μετά το πέρας τού κάθε γεγονότος, όταν η απόσταση χρόνου επιτρέπει πιο ψύχραιμη σκέψη, ξαναβλέπω το Σχολιάκι μου και συνεχίζεται μέσα μου η σκέψη και η αυτοκριτική.
Θα γνωρίζετε πως άλλο είναι το πριν και άλλο το μετά, όσοι λοιπόν δημοσιεύουμε κάτι (συνθέτες, στιχουργοί, μουσικοί, συγγραφείς, ποιητές, αρθρογράφοι, ζωγράφοι, γλύπτες κλπ), γνωρίζουμε πως το πόνημά μας μένει στο διηνεκές τού χρόνου, εκτεθειμένο στις εναλλαγές και την φθορά των αναπότρεπτων γεγονότων. Ό,τι καταγράφεται τη στιγμή τής δημιουργίας δεν επιδέχεται καμίας αλλαγής. Μας ακολουθεί σε όλη μας την πορεία. Όποια μικρολαθάκια, αμηχανίες, ακόμα και αρρυθμίες, θα συνοδεύουν το δημιούργημα εφ’ όρου ζωής. Ακόμα και ο ίδιος ο Χατζιδάκις, θεωρούσε αναγκαίο να «διαβάζει» (να διασκευάζει, να «πειράζει») εκ νέου τα παλαιότερα έργα του, επειδή θεωρούσε πως ήταν «αναγκαίες» οι αλλαγές στις παλαιότερές του ηχογραφήσεις.

Το κειμενάκι αυτό θεωρώ πως είναι κάτι σαν… απολογία, αφού αποφάσισα να μην έχω «θέμα» αυτή τη φορά, μέσα στη ραστώνη τού καλοκαιριού, όταν οι ψηλές θερμοκρασίες αποδυναμώνουν κάπως το συνεχές ενδιαφέρον μου να καταπιάνομαι με τα διάφορα θέματα. Σκέφτομαι πως είμαι ένας κατά βάση και κατά προέκταση μουσικός. Η κλασική κιθάρα, όσο να ‘ναι, δόμησε τη σκέψη και την όποια ευαισθησία μου. Παράλληλα, η ενασχόλησή μου με το ελληνικό τραγούδι και τους αισθητικούς προβληματισμούς του, η ραδιοφωνική μου εμπειρία (35 χρόνια ραδιόφωνο) μού δίδαξε την οικονομία τού προφορικού λόγου, οι επιφυλλίδες σε εφημερίδες και περιοδικά με οδήγησαν στην περιεκτικότητα του γραπτού λόγου, αλλά, υπάρχει ένα μεγάλο «αλλά», οι δημοσιεύσεις (οι γραπτές ή ηχογραφημένες) από πολύ νεαρή ηλικία, με έβαλαν στο κάδρο των εκτεθειμένων. Ξεκίνησα να ηχογραφώ τραγούδια μου από το μακρινό 1964! Τι είναι αυτό; Η α π ό λ υ τ η έκθεση. Είναι κατάθεση ολοκληρωμένης σκέψης και της αισθητικής που τη συνοδεύει. Οι ηχογραφήσεις αυτές εξακολουθούν να υπάρχουν και σήμερα. 53 χρόνια μετά! Και αυτό θα με ακολουθεί στην υπόλοιπη ζωή μου! Τα δημοσιευμένα κείμενά μου, τα βιβλία μου, οι δίσκοι μου. Ό,τι γράφει δεν ξεγράφει… Μένει και μάς χαρακτηρίζει…
Το προσωπικό μου παράδειγμα είναι ενδεικτικό για να διατυπώσω πως το «Verba volant, scripta manent», το οποίο στην ελληνική γλώσσα σημαίνει «τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν», θα ακολουθεί όλους μας…

Και, για να επιστρέψω στην αρχή τού κειμένου μου, να πω πως το καλοκαίρι, ομολογώ πως ατονούν μέσα μου τα μεγάλα θέματα, τα οποία, ούτως ή άλλως, τα μαθαίνουμε από την ειδησεογραφία, ενώ η ζωή συνεχίζεται παράλληλα με τους βαθμούς Κελσίου, που καθηλώνουν τους πολίτες…
Όχι πως θα σταματήσω τη γραφή, αλλά αναγνώστες και αναγνώστριές μου, σήμερα, μην έχοντας θέμα συγκεκριμένο, αποφάσισα να χρησιμοποιήσω ως τίτλο τη λέξη «Εξομολογητικά» στο σημερινό κείμενο. Μου πάει ειλικρινά!
Κάποιοι μου γράφουν πως χώνω τη μύτη μου παντού! Θα το προσέξω. Παρ’ όλο που αυτή η προσοχή ίσως μου κοστίσει σε αυθορμητισμό και πάθος, έννοιες που μου αρέσει να τροφοδοτούν και να ενυπάρχουν σε μια γραφή, η οποία δεν εποπτεύεται από κανέναν διευθυντή, εκδότη, ή οργανωμένο συμφέρον…
Οι ηλεκτρονικές μου σελίδες είναι ο προσωπικός μου χώρος και τον χαίρομαι. Τον υπερασπίζομαι, έστω απειλούμενος από ανυποψίαστες υπερβολές. Κρατώ όμως την απόλυτη ανάγκη της επικοινωνίας …

Νότης Μαυρουδής

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

2 Responses to Σχολιάκι 339 (Μετα πάσης ειλικρίνειας…) (18/7/2017) Εξομολογητικά…

  1. Ο/Η Γιωργής λέει:

    Αχ Νότη
    Δεν φαντάζεσαι πόσο χάρηκα το σημερινό σχολιάκι!!
    Είναι σαν να μου άνοιξες το σπίτι σου και να μου έδειξες αυτά τα προσωπικά σου πράγματα που αγαπάς.

    «Κι όμως, το πράττω με έναν, σχεδόν νεανικό, ενθουσιασμό, ο οποίος πολλές φορές καταλαμβάνει εμάς της γενιάς τού ’60…»
    Τούτο μ΄ ενθουσίασε, γιατί κι εγώ το κάνω κι είπα να μωρέ κι άλλοι σαν εμάς. Εννοώ και την Ειρήνη.

    «Κάποιοι μου γράφουν πως χώνω τη μύτη μου παντού! Θα το προσέξω. Παρ’ όλο που αυτή η προσοχή ίσως μου κοστίσει σε αυθορμητισμό και πάθος, έννοιες που μου αρέσει να τροφοδοτούν και να ενυπάρχουν σε μια γραφή, η οποία δεν εποπτεύεται από κανέναν διευθυντή, εκδότη, ή οργανωμένο συμφέρον…»
    Και πολύ καλά κάνεις και την χώνεις τη μύτη σου και να μην το προσέξεις. Πρώτον γιατί δεν λες ανακρίβειες, Δεύτερον είσαι ευγενέστατος κι ακριβοδίκαιος. Και τρίτον και σπουδαιότερο, το λες και συ, ίσως σου κοστίσει αυθορμητισμό και πάθος. Στο φινάλε δεν μπορεί να είναι κανείς αρεστός σε όλους. Συ είσαι στο σπίτι σου και δεν επιβάλεις τίποτα σε κανέναν. Όποιου δεν του αρέσει, τη βόλτα του!!
    Όσο για την έκθεση που λες, μακάρι να είχα εκτεθεί κι εγώ, έστω μόνο μ΄ ένα «Πρωϊνό τσιγάρο».

    Με αμέριστη εκτίμηση
    Γιωργής

    • Καλέ μου Γιωργή,
      Σ’ ευχαριστώ και πάλι για τα καλά σου λόγια.
      Μου δίνεις μεγάλο κουράγιο να συνεχίσω…
      Να συνεχίσω όμως στην ίδια βάση, μια και δεν μπορώ τώρα πια να αλλάξω χαρακτήρα και στιλ.
      Και… όποιος αντέξει…
      φιλικότατα,
      Νότης Μαυρουδής

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s