Σχολιάκι 343 (Μετα πάσης ειλικρίνειας…) (3/8/2017) Το συννεφάκι των ονείρων…

Έχω πολύ καλές σχέσεις με τον ύπνο. Τις μικρές ώρες της νύχτας, όταν χρειαστεί, κοιμάμαι δίχως πρόβλημα και ο ύπνος μου είναι βαρύς. Αυτό βέβαια δεν είναι απόλυτο επειδή στον ύπνο μου ενίοτε βλέπω διάφορες… ταινίες, άλλοτε ενδιαφέρουσες, άλλοτε αδιάφορες, από εκείνες που όταν ξαφνικά ξυπνάω, καταλαβαίνω πως ήταν όνειρο…
Όταν είμαι βυθισμένος σε σκέψεις ή με απασχολεί μια μελωδία, ο ύπνος γίνεται δύσκολος. Τότε οι σκέψεις εναλλάσσονται και τα όνειρα αργούν να έρθουν. Είναι οι στιγμές που αρχίζει το παιχνίδι των χρωμάτων μέσα στο σκοτάδι, όταν τα βλέφαρα κλείνουν σαν τις αμπάρες των φορτηγών… Εκεί «μέσα», σ’ αυτό το απόλυτα σκοτεινό «κελί», αρχίζει κάτι περίεργο να εξελίσσεται δίχως τη συγκατάθεσή μου. Μέσα από το σκότος σαν να αρχίζει ένα μικρό φωτάκι, να διαστέλλεται να φωτίζει την «οθόνη» των ματιών μου, μετά να συρρικνώνεται, να επανέρχεται, να σχηματίζει ένα μικρό ισχνό συννεφάκι που μεγαλώνει και, μαζί με το μαύρο του φόντου, να σχηματίζονται θαρρείς σε αφηρημένα πρόσωπα, σώματα, φιγούρες που εναλλάσσονται άτακτα, δίχως καμία οργάνωση…

Μου συμβαίνει συχνά. Εκείνες τις στιγμές δεν ξέρω αν σκέφτομαι ή όχι, δεν το ελέγχω. Αισθάνομαι όμως πως σχεδόν μου αρέσει αυτό το «παιχνίδι» των εναλλακτικών αποχρώσεων με τα λευκά συννεφάκια να πηγαινοέρχονται και να με καθηλώνουν μακριά από κάθε άλλη σκέψη της νύχτας. Θαρρείς και περιμένω μια εξέλιξη από κάτι που είναι φαντασιακό, αφηρημένο, εξωπραγματικό. Ρωτάω και άλλους κοντινούς μου φίλους αν αυτό συμβαίνει μόνο σε μένα και μου λένε πως και αυτοί, πριν τον ύπνο «βλέπουν» ό,τι θέλουν να σκέφτονται. Νομίζω πως τελικά ο καθένας θα βλέπει διαφορετικά «παιχνίδια» μέσα στο σκοτάδι των ματιών του. Ίσως πάλι ένα τέτοιο αλισβερίσι να προετοιμάζει κάποιο όνειρο. Κατά κάποιο τρόπο ο… σκηνοθέτης τού επερχόμενου ονείρου (όλα έχουν τον σκηνοθέτη τους) να προετοιμάζει και να στήνει τα εργαλεία του…
Πόσα δεν γνωρίζουμε! Πόσα άϋλα και ανεξέλεγκτα διαφεύγουν από τον επίμονο έλεγχο του εικοσιτετραώρου. Πόσες μαγγανείες, εικασίες, δοξασίες, χάνουμε από την πραγματικότητα και τις ζούμε με το κλείσιμο των ματιών τις νύχτες, που τα στοιχειά της φύσης πλάθουν όνειρα μέσα σε συννεφάκια, άλλοτε κρύβονται, άλλοτε φανερώνονται για να σχηματίσουν με τον δικό τους συμβολισμό ώστε να ακολουθήσουν την ιστορία του κάθε κοιμώμενου…

Επιχειρώ να περιγράψω τα άυλα και τα μεταφυσικά που συμβαίνουν όταν μπαίνουμε στη διαδικασία των ονείρων. Δεν το έχω ξανακάνει γραπτώς, παρά μόνο σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις… Δεν γνωρίζω αν η μουσική δημιουργεί διαφορετικά όνειρα (πάντα μέσα σε συννεφάκια) από ενός μαθηματικού, φιλολόγου, τεχνοκράτη, πολιτικού, ηθοποιού ή ποιητή. Κάποια σχέση πιθανόν να παίζει ο μικρόκοσμος του καθενός στις αφορμές και στη δημιουργία τής ατμόσφαιρας των ονείρων. Και επειδή πολλές φορές τα άσχημα όνειρα τα αντιμετωπίζουμε με τη λήθη, τα ξεχνάμε, τα σβήνουμε, daylit που λένε στο χωριό μου, πιστεύω πως όποιος τα θυμάται είναι τυχερός, γιατί έχει την εκκρεμότητα να τα ερμηνεύσει κατ’ ιδίαν. Είναι μια ιδιότυπη άμυνα που έχει επινοήσει ο άνθρωπος για να διώξει το όνειρο το κακό. Να απαλλαγεί από τους συμβολισμούς που το συνοδεύουν. Γιαυτό, εγώ προτιμώ το… προ στάδιο. Εκείνο που περιγράφω στην αρχή με το αεικίνητο συννεφάκι των ονείρων μέσα απ’ το σκότος των κλειστών ματιών. Είναι η καλύτερη συντροφιά του ανθρώπου στις μοναχικές νύχτες. Υποθέτω πως εκεί βρίσκουμε καταφύγιο στα μύρια που δεν μπορούμε να πραγματοποιήσουμε. Η φαντασία και το όνειρο είναι παρηγορία που θα πρέπει να αφήσουμε να δημιουργήσουν το δικό τους τοπίο, τη δική τους διάσταση αφού είμαστε κυρίως ε μ ε ί ς μέσα σ’ αυτό. Τα υπαρξιακά, τα ερωτικά, τα προσωπικά όνειρα μέσα στα συννεφάκια τού σκότους, πολλές φορές μπορούν να προμηνύσουν, να προετοιμάσουν και να περπατήσουν δρόμους παλιούς, νέους και μελλοντικούς…
Και, να θυμηθούμε ένα μέρος από τον στίχο του ποιητή που, σαν μέσα σε θολό όνειρο έγραψε:

«Δρόμοι παλιοί που αγάπησα
και μίσησα ατέλειωτα
κάτω απ’ τους ίσκιους των σπιτιών
να περπατώ
νύχτες των γυρισμών
αναπότρεπτες
κι η πόλη νεκρή…»
(Μανώλης Αναγνωστάκης)

Νότης Μαυρουδής

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in Από 4/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

2 Responses to Σχολιάκι 343 (Μετα πάσης ειλικρίνειας…) (3/8/2017) Το συννεφάκι των ονείρων…

  1. Ο/Η Γιωργής λέει:

    Πολύ μ’ άρεσε!! Κι όπως έγραψα στα νιάτα μου και ισχύει μέχρι σήμερα: » Ευτυχώς, ακόμα ονειρεύομαι. Ευτυχώς! «

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s